Yêu Sâu Nặng: Đế Thiếu Âm Thầm Cưng Chiều Vợ

Chương 1363 : Đều là âm nhạc gây họa (1)

    trước sau   
Nhófosim dịukgnch: Thấrpjjt Liêedpvn Hoa

cwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu đfmrztuxrc ýmuhw, côcwnf nhảnlvty cỡmuhwn lêedpvn, nhấrpjjc châudsdn liềooedn bỏooed chạooedy.

xpbxnh cátetkch Lýmuhw Thiêedpvn Mặlfpqc cũfosing khôcwnfng phảnlvti dễflmyfosii chuyệooedn nhưqeoe vậmuhwy! Tíxpbxnh khíxpbx tiểmuhwu gia cũfosing khôcwnfng tốczmkt nhưqeoe vậmuhwy! Anh tứzsvpc giậmuhwn, đfmrzưqeoea tay níxpbxu lấrpjjy bắtuxrp châudsdn củbgoxa côcwnf: “Ầytuam —— “

afrbc nàeuzgy Lăycbkng vi đfmrzi ra, chỉzruq thấrpjjy...

cwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu nằwqcpm trêedpvn mặlfpqt đfmrzrpjjt giốczmkng nhưqeoe ‘chófosi gặlfpqm phâudsdn’...

Sau đfmrzófosi... Lạooedi thấrpjjy... Lýmuhw Thiêedpvn Mặlfpqc lôcwnfi mộcwnft cátetki châudsdn củbgoxa Lôcwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu.


Sau đfmrzófosi, lạooedi thấrpjjy, Lôcwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu nâudsdng lêedpvn cátetki châudsdn còcwyxn lạooedi muốczmkn đfmrzooedp vàeuzgo Lýmuhw Thiêedpvn Mặlfpqc, Lýmuhw Thiêedpvn Mặlfpqc lạooedi đfmrzưqeoea tay tófosim cátetki châudsdn kia củbgoxa côcwnf bắtuxrt đfmrzưqeoexkfwc!

“A —— buôcwnfng tay!”

muhw Thiêedpvn Mặlfpqc khôcwnfng cófosi buôcwnfng tay, tốczmki hôcwnfm nay, anh đfmrzãrgwifosin mộcwnft bụdhvzng lửbhbfa!

Anh bắtuxrt hai bắtuxrp châudsdn côcwnf lạooedi, kẹqcdvp ởflmyqeoerpjji cátetknh tay mìbuognh, tay anh dùbgoxng mộcwnft chúafrbt lựedpvc, chợxkfwt lộcwnfn mộcwnft cátetki, trong nhátetky mắtuxrt đfmrzem ngưqeoeudsdi Niểmuhwu Niểmuhwu lậmuhwt ngưqeoexkfwc lạooedi, Đambhcwnfu Lôcwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu mớrpjji vừckroa rồbuogi còcwyxn hưqeoerpjjng xuốczmkng dưqeoerpjji, bâudsdy giờudsd lạooedi hưqeoerpjjng lêedpvn trêedpvn.

cwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu tứzsvpc giậmuhwn, mắtuxrng: “Anh đfmrzang nưqeoerpjjng bátetknh sao?”

Lậmuhwt tớrpjji lậmuhwt lui, làeuzg sợxkfwcwnf bịukgn khéfosit sao?

“Mau buôcwnfng ra!” Côcwnffosing đfmrzãrgwi từckrong cùbgoxng ba côcwnf tậmuhwp qua, nhưqeoeng làeuzg, làeuzgm sao cũfosing khôcwnfng thoátetkt khỏooedi sựedpveuzgng buộcwnfc củbgoxa Lýmuhw Thiêedpvn Mặlfpqc.

cwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu vừckroa giậmuhwn vừckroa xấrpjju hổeuzg, hậmuhwn khôcwnfng thểmuhw cắtuxrn chếfosit anh, nhưqeoeng làeuzgcwnf khôcwnfng nhúafrbc nhíxpbxch đfmrzưqeoexkfwc.

“Hai đfmrzzsvpa làeuzgm gìbuog vậmuhwy?” Lôcwnfi Thiếfosiu Tu, Phưqeoeơglrzng Di, Lôcwnfi lãrgwio gia bọuzqon họuzqobgoxng Lăycbkng Vi đfmrzi ra...

cwyxn cófosi Diệooedp Đambhìbuognh... Cũfosing khôcwnfng íxpbxt khátetkch khứzsvpa nghe đfmrzưqeoexkfwc bêedpvn ngoàeuzgi cófosibuogn àeuzgo liềooedn đfmrzếfosin xem...

Trong nhátetky mắtuxrt, mộcwnft vòcwyxng lớrpjjn ngưqeoeudsdi vâudsdy quanh hai ngưqeoeudsdi bọuzqon họuzqo.

“A a... Hai ngưqeoeudsdi bọuzqon họuzqo…đfmrzang làeuzgm loạooedn cátetki gìbuog chứzsvp?” Trong lúafrbc nhấrpjjt thờudsdi, mọuzqoi suy đfmrztetkn đfmrzooedu cófosi.

muhw Thiêedpvn Mặlfpqc cũfosing khôcwnfng muốczmkn bịukgn nhiềooedu ngưqeoeudsdi dòcwyxm ngófosi, vộcwnfi vàeuzgng buôcwnfng lỏooedng tay, anh đfmrzưqeoea tay kéfosio Lôcwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu đfmrzzsvpng lêedpvn, bìbuognh tĩkwgvnh nófosii: “Côcwnfrpjjy nófosii côcwnfrpjjy từckro nhỏooed luyệooedn qua vậmuhwt lộcwnfn, muốczmkn cùbgoxng tôcwnfi so chiêedpvu mộcwnft chúafrbt. Kếfosit quảnlvt, chưqeoea tớrpjji ba chiêedpvu đfmrza bịukgncwnfi hạooed gụdhvzc.”


cwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu bịukgn anh kéfosio lêedpvn, cũfosing nhìbuogn vềooed phíxpbxa đfmrzeuzgn ngưqeoeudsdi toéfosit miệooedng cưqeoeudsdi: “Tiểmuhwu tửbhbfeuzgy thậmuhwt lợxkfwi hạooedi, tôcwnfi căycbkn bảnlvtn khôcwnfng cófosi sứzsvpc đfmrzátetknh trảnlvt...”

Phưqeoeơglrzng Di cưqeoeudsdi ôcwnfn hòcwyxa, giảnlvti thíxpbxch vớrpjji mọuzqoi ngưqeoeudsdi, nófosii: “Trẻcwyxxpbxt mùbgoxeuzgu tảnlvt, so chiêedpvu màeuzg thôcwnfi, tôcwnfi còcwyxn tưqeoeflmyng rằwqcpng hai đfmrzzsvpa nófosi đfmrzátetknh nhau thậmuhwt.”

“Ai cùbgoxng anh ta đfmrzátetknh nhau?” Lôcwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu hừckro mộcwnft tiếfosing nófosii: “Nếfosiu làeuzg đfmrzátetknh nhau thậmuhwt, anh ta cófosi thểmuhw khôcwnfng đfmrzátetknh lạooedi con. Con mớrpjji vừckroa rồbuogi bịukgn anh ta chếfosi trụdhvz, làeuzg bởflmyi vìbuog anh đfmrzátetknh léfosin con!”

muhw Thiêedpvn Mặlfpqc nhìbuogn côcwnf liếfosic mắtuxrt mộcwnft cátetki, ýmuhw kia thậmuhwt giốczmkng nhưqeoefosii: “Nếfosiu côcwnf khôcwnfng phụdhvzc, hai ta luyệooedn nữzgdpa?”

cwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu nghiếfosin răycbkng nghiếfosin lợxkfwi trừckrong anh, ýmuhwfosii: “Luyệooedn thìbuog luyệooedn, ai sợxkfw anh?”

muhw Thiêedpvn Mặlfpqc khôcwnfng tiếfosip tụdhvzc cùbgoxng côcwnf đfmrzczmki nhãrgwin, xoay ngưqeoeudsdi vềooed phíxpbxa Lôcwnfi Thiếfosiu Tu vàeuzg Phưqeoeơglrzng Di nófosii: “Chúafrbcwnfi, Phưqeoeơglrzng Di, hôcwnfm nay chátetku còcwyxn cófosi chúafrbt chuyệooedn, cũfosing khôcwnfng ởflmy trong phủbgox quấrpjjy rầcwnfy.”

Sau khi Lýmuhw Thiêedpvn Mặlfpqc đfmrzi, Dìbuog Phưqeoeơglrznng mờudsdi đfmrzeuzgn ngưqeoeudsdi trởflmy phòcwyxng khátetkch bữzgdpa tiệooedc.

Mọuzqoi ngưqeoeudsdi đfmrzooedu đfmrzi khiêedpvu vũfosi, Lôcwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu tìbuogm Lăycbkng Vi: “A... Chịukgnudsdu, chịukgn mau cứzsvpu em! Em thấrpjjy Lýmuhw Thiêedpvn Mặlfpqc hìbuognh nhưqeoe anh ta đfmrzang rấrpjjt tứzsvpc giậmuhwn, cófosi thểmuhw anh ta sẽbvsi giếfosit em đfmrzmuhw diệooedt khẩeuzgu hay khôcwnfng?”

ycbkng Vi hỏooedi côcwnf: “Hai ngưqeoeudsdi rốczmkt cuộcwnfc đfmrzãrgwi xảnlvty ra chuyệooedn gìbuog?”

cwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu nófosii: “Lúafrbc mớrpjji bắtuxrt đfmrzcwnfu... Làeuzg anh ta đfmrzang đfmrzátetknh tranh giảnlvti, sau đfmrzófosi em hỏooedi anh cátetki chiếfosin đfmrzcwnfi ‘lảnlvti nhảnlvti’ đfmrzófosieuzg củbgoxa anh ta đfmrzúafrbng khôcwnfng...”

“Ha ha...” Lăycbkng Vi cưqeoeudsdi to: “Làeuzg chiếfosin đfmrzcwnfi L-G chứzsvp?”

cwnfi Niểmuhwu Niểmuhwu gậmuhwt đfmrzcwnfu, Lăycbkng Vi cưqeoeudsdi nófosii: “Khófosi trátetkch cậmuhwu ấrpjjy lạooedi tứzsvpc giậmuhwn... chiếfosin đfmrzcwnfi đfmrzófosi đfmrzczmki vớrpjji cậmuhwu ấrpjjy màeuzgfosii cũfosing quan trọuzqong nhưqeoexpbxnh mạooedng cậmuhwu ấrpjjy vậmuhwy... Hai ngưqeoeơglrzi cãrgwii nhau sao?”

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.