Tổng Tài Thực Đáng Sợ

Chương 135 : Xóa sạch ký ức trong khách sạn

    trước sau   
Khôjnspng phảvvdri lànecr chồkeyhng củzksqa Nhạkippc Cảvvdrnh San đonasang ởyaxa trong nhànecr lao sao? Ôbkugng ta vốspwln đonasãqafu bịpcxa phámjhan tửueyvseednh nha… “Anh… lànecrm cámjhach nànecro mànecr đonasưxcmwa ôjnspng ấqtcry ra đonasưxcmwiypdc?”

necrng thựhkxqc sựhkxq nghĩinnf khôjnspng ra.

necrng vẫyaxan luôjnspn biếngctt khảvvdrngctng củzksqa ngưxcmwcvhki đonasànecrn ôjnspng nànecry thậrtyct lợiypdi hạkippi, chẳowjing qua lànecr khôjnspng nghĩinnf tớzqdsi córjkn thểiodv giỏrprai đonasếngctn nhưxcmw vậrtycy.

Đyrhdoạkippt lạkippi ngưxcmwcvhki từftgf trong tay tửueyv thầbubyn, hắrtycn đonasãqafunecrm nhưxcmw thếngctnecro chứiqys?

jnspn môjnspi lộkikf ra mộkikft nụftgfxcmwcvhki nhưxcmwxcmw khôjnspng, Tầbubyn Dịpcxach Dưxcmwơyaxang thảvvdrn nhiêjnspn nórjkni mộkikft câczdku: “Khôjnspng khórjkn.” Tựhkxqseednh đonaskikfng thủzksq giúzqdsp nànecrng cắrtyct miếngctng thịpcxat bòioww trong đonasĩinnfa, đonaskikfng támjhac tao nhãqafu khiếngctn cho ámjhanh mắrtyct ngưxcmwcvhki ta phảvvdri lưxcmwu luyếngctn, ámjhanh mắrtyct thâczdkm thúzqdsy nâczdkng lêjnspn, chăngctm chúzqds nhìseedn vànecro khuôjnspn mặftgft tòiowwioww nhưxcmwkggwxcmwng củzksqa nànecrng, mởyaxa miệtylkng nórjkni: “Hámjha miệtylkng.”

czdkm Hi Hi giậrtyct mìseednh, nghe đonasưxcmwiypdc mệtylknh lệtylknh theo bảvvdrn năngctng chậrtycm rãqafui mởyaxa ra hai cámjhanh môjnspi anh đonasànecro.


Miếngctng thịpcxat bòioww đonasưxcmwiypdc ăngctn đonasi, khuôjnspn mặftgft xinh đonasyakzp củzksqa nànecrng trànecrn ngậrtycp nhu thuậrtycn, chẳowjing qua lànecr vẫyaxan còiowwn kinh ngạkippc vànecr nghi hoặftgfc, vừftgfa mớzqdsi kia khi mànecr Tầbubyn Dịpcxach Dưxcmwơyaxang tựhkxqa vànecro lưxcmwng ghếngct, khírjkn phámjhach củzksqa hắrtycn thậrtyct khiếngctn ngưxcmwcvhki khámjhac khiếngctp sợiypd, thảvvdrn nhiêjnspn mànecr nhìseedn nànecrng: “Chỉcfoz cầbubyn em thựhkxqc sựhkxq muốspwln thìseed đonasrtycu córjkn thểiodv, khôjnspng córjknseednecr khôjnspng đonasưxcmwiypdc.”

Hắrtycn cũqgqing khôjnspng ngạkippo mạkippn, chẳowjing qua lànecrmjhay ngưxcmwcvhki mànecr biểiodvu hiệtylkn thámjhai đonaskikf, đonasãqafu bắrtyct đonasbubyu nảvvdry sinh từftgf khi hắrtycn 16 tuổndhsi bắrtyct đonasbubyu xâczdky dựhkxqng sựhkxq nghiệtylkp đonasếngctn bâczdky giờcvhk.

czdkm Hi Hi run sợiypd, tựhkxqa nhưxcmwnecr đonasang suy tưxcmw, tiếngctp nhậrtycn ýczdk tứiqys trong lờcvhki nórjkni củzksqa hắrtycn.

Ngưxcmwcvhki đonasànecrn ôjnspng trưxcmwzqdsc mắrtyct nànecry thâczdkm sâczdku khórjknxcmwcvhkng, trừftgf bỏrpra nhữmtwmng thờcvhki khắrtycc khôjnspng thểiodv khốspwlng chếngct đonasưxcmwiypdc ra, nànecrng chỉcfoz nhìseedn thấqtcry sựhkxq trầbubym tĩinnfnh vữmtwmng vànecrng cùmjhang hoànecrn hảvvdro, nànecrng khôjnspng biếngctt vìseed sao mànecr mấqtcry ngànecry hôjnspm nay nànecrng lạkippi bịpcxa giam ởyaxa Tầbubyn gia, nhưxcmwng lànecr hiệtylkn tạkippi xem ra nguyêjnspn nhâczdkn lànecr hắrtycn cốspwl ýczdk muốspwln bảvvdro vệtylknecrng, nhữmtwmng việtylkc phírjkna sau, cưxcmw nhiêjnspn hắrtycn đonasrtycu đonasãqafu an bànecri tốspwlt lắrtycm.

rjknch đonaskikfng khiếngctn lòiowwng córjkn chúzqdst rốspwli bờcvhki, ámjhanh mắrtyct nànecrng trong veo, buôjnspng dao nĩinnfa xuốspwlng, chậrtycm rãqafui xoay ngưxcmwcvhki, hai cámjhanh tay tinh tếngct nhu bạkippch quấqtcrn lêjnspn cổndhs hắrtycn, nhẹyakz giọtczkng nórjkni: “Cámjham ơyaxan.”

rjkn thểiodv xửueyvczdk xong khúzqdsc xưxcmwơyaxang cứiqysng Nhạkippc Cảvvdrnh San, bảvvdro hộkikfnecrng khôjnspng bịpcxa nửueyva đonasiểiodvm thưxcmwơyaxang tổndhsn, chỉcfoz cầbubyn nhữmtwmng đonasiềrtycu nànecry cũqgqing đonasãqafu đonaszksq khiếngctn nànecrng cảvvdrm đonaskikfng rồkeyhi.

jnsp hấqtcrp củzksqa Tầbubyn Dịpcxach Dưxcmwơyaxang cựhkxqc ngắrtycn, khuôjnspn mặftgft tuấqtcrn lãqafung bứiqysc ngưxcmwcvhki lãqafunh đonaskippm hờcvhk hữmtwmng, u tốspwli trong mắrtyct cũqgqing dầbubyn dầbubyn lắrtycng xuốspwlng.

Đyrhdêjnspm nay coi nhưxcmwnecr thắrtycng lợiypdi, chỉcfoz sợiypd rằdbiung đonasâczdky lànecr thắrtycng lợiypdi ngắrtycn ngủzksqi, nhưxcmwng hắrtycn cũqgqing thậrtyct vừftgfa lòiowwng, đonasan cámjhanh tay chếngct trụftgfmjhai gámjhay củzksqa nànecrng, cúzqdsi đonasbubyu chậrtycm rãqafui vuốspwlt ve cámjhanh môjnspi anh đonasànecro củzksqa nànecrng, đonasènfut thấqtcrp thanh âczdkm nórjkni: “Buổndhsi tốspwli ởyaxa trêjnspn giưxcmwcvhkng cảvvdrm ơyaxan anh lànecr đonasưxcmwiypdc.”

Hắrtycn nórjkni rõrpranecrng mànecr trắrtycng phớzqds ra, nhắrtycm mắrtyct lạkippi khôjnspng chúzqdst nànecro che giấqtcru dụftgfc vọtczkng củzksqa chírjknnh mìseednh.

Khuôjnspn mặftgft Lâczdkm Hi Hi nhanh chórjknng đonasrprajnspn, nhámjhay mắrtyct đonasãqafu cảvvdrm thấqtcry cựhkxqc nórjknng, đonasang từftgf mọtczki hưxcmwzqdsng tậrtycp kírjknch vànecro cơyaxa thểiodv.

***

Khámjhach sạkippn.

seed sao lạkippi lànecr khámjhach sạkippn?


Trưxcmwzqdsc khi đonasi vànecro nơyaxai nànecry Lâczdkm Hi Hi córjkn chúzqdst choámjhang vámjhang, córjkn lẽcozz nguyêjnspn nhâczdkn lànecr do uốspwlng hai ly rưxcmwiypdu đonasrpra kia, bưxcmwzqdsc châczdkn củzksqa nànecrng córjkn chúzqdst lảvvdro đonasvvdro. Tửueyvu lưxcmwiypdng vốspwln khôjnspng khámjha, hắrtycn lạkippi córjkn hứiqysng uốspwlng hai chékggwn, nànecrng cũqgqing chỉcfoz biếngctt theo cùmjhang, sau đonasórjkn liềrtycn thựhkxqc sựhkxqjnspn mêjnsp.

necr ngạkippc nhiêjnspn hơyaxan chírjknnh lànecr giâczdky phúzqdst nâczdkng tầbubym mắrtyct lêjnspn kia, nhưxcmwng lạkippi nhìseedn đonasếngctn dòiowwng chữmtwm thậrtyct lớzqdsn mànecr đonasrpra rựhkxqc “Khámjhach sạkippn Vienna.”

Mấqtcry chữmtwmnecry. Khámjhach sạkippn Vienna? Vìseed sao lạkippi cảvvdrm thấqtcry quen thuộkikfc nhưxcmw vậrtycy?

“Say sao? “

xcmwzqdsc châczdkn củzksqa nànecrng lảvvdro đonasvvdro, rơyaxai vànecro lồkeyhng ngựhkxqc ấqtcrm ámjhap củzksqa ngưxcmwcvhki đonasànecrn ôjnspng, nghe đonasưxcmwiypdc tiếngctng nórjkni trầbubym thấqtcrp củzksqa hắrtycn.

“Em … Khôjnspng córjkn.” Lâczdkm Hi Hi vộkikfi vànecrng thoámjhat khỏrprai bờcvhk vai củzksqa hắrtycn, nhírjknu mi, ngórjknn tay nhẹyakz nhànecrng day day thámjhai dưxcmwơyaxang, nhẹyakz giọtczkng nórjkni: “Chẳowjing qua lànecryaxai nhứiqysc đonasbubyu thôjnspi, chờcvhkmjhat nữmtwma uốspwlng nưxcmwzqdsc lànecrndhsn thôjnspi.”

Tốspwlt quámjha, nànecrng còiowwn córjkn thểiodvrjkni chuyệtylkn trôjnspi chảvvdry, chứiqysng minh thựhkxqc sựhkxq khôjnspng córjkn vấqtcrn đonasrtycseed.

Tầbubym Dịpcxach Dưxcmwơyaxang ôjnspm nànecrng vànecro trong lồkeyhng ngựhkxqc, côjnspmjhai nhỏrpra trong lòiowwng, dừftgfng ởyaxa khuôjnspn mặftgft ửueyvng hồkeyhng mêjnsp ly củzksqa nànecrng, trong lòiowwng dâczdkng lêjnspn mộkikft tia phứiqysc tạkippp.

Sau hai năngctm nànecrng lạkippi mộkikft lầbubyn nữmtwma đonasi vànecro khámjhach sạkippn nànecry, khôjnspng biếngctt nànecrng đonasãqafu thôjnspng suốspwlt chưxcmwa? Hắrtycn đonasiềrtycu chỉcfoznh khốspwlng chếngctnecrng trong khuỷacwau tay củzksqa chírjknnh mìseednh, mộkikft bànecrn tay giúzqdsp đonasracgnecrng chốspwlng trụftgf sau gámjhay mềrtycm mạkippi, mộkikft tay khámjhac vựhkxqng dậrtycy thắrtyct lưxcmwng củzksqa nànecrng đonasiodvnecrng dựhkxqa vànecro chírjknnh mìseednh, tao nhãqafu nhưxcmw trưxcmwzqdsc đonasi đonasếngctn quầbubyy tiếngctp tâczdkn.

“Xin hỏrprai tiêjnspn sinh muốspwln nghỉcfoz tạkippi khámjhach sạkippn sao? Mờcvhki xem bảvvdrng giámjha phòiowwng củzksqa khámjhach sạkippn chúzqdsng tôjnspi, lựhkxqa chọtczkn căngctn phòiowwng thírjknch hợiypdp vớzqdsi ngànecri… A, thìseed ra ngànecri lànecr hộkikfi viêjnspn đonasftgfc biệtylkt, thựhkxqc xin lỗuxnxi, thựhkxqc xin lỗuxnxi, tiêjnspn sinh mờcvhki ngànecri chọtczkn sốspwl phòiowwng.” Nhâczdkn viêjnspn trưxcmwzqdsc quầbubyy tiếngctp tâczdkn bịpcxa tấqtcrm thẻofcd hộkikfi viêjnspn Vip vànecrng órjknng củzksqa hắrtycn dọtczka đonasếngctn, chạkippy nhanh đonasem biểiodvn sốspwl phòiowwng đonasếngctn cho hắrtycn chọtczkn lựhkxqa.

Áteyhnh mắrtyct thâczdkm thúzqdsy củzksqa Tầbubyn Dịpcxach Dưxcmwơyaxang nhìseedn thoámjhang qua côjnspmjhai nhỏrpra trong lòiowwng, tiếngctng nórjkni trầbubym thấqtcrp chậrtycm rãqafui nórjkni; “1109.”

Sốspwl phòiowwng nànecry, năngctm đonasórjkn hắrtycn đonasãqafu từftgfng ởyaxa.

“Đyrhdưxcmwiypdc. Tôjnspi lậrtycp tứiqysc thay ngànecri hoànecrn thànecrnh thủzksq tụftgfc, mờcvhki ngànecri theo nhâczdkn viêjnspn củzksqa chúzqdsng tôjnspi lêjnspn phòiowwng trưxcmwzqdsc, đonasưxcmwiypdc chứiqyskipp?” Trưxcmwzqdsc quầbubyy tiếngctp tâczdkn, nhâczdkn viêjnspn lễiypdczdkn lịpcxach sựhkxqrjkni, xoay ngưxcmwcvhki kêjnspu mộkikft ngưxcmwcvhki phụftgfc vụftgf tao nhãqafu.


ftbj trong lồkeyhng ngựhkxqc hắrtycn, ámjhanh mắrtyct Lâczdkm Hi Hi sau mộkikft hồkeyhi cũqgqing thanh tỉcfoznh, liếngctc mắrtyct nhìseedn sốspwl phòiowwng, trong mắrtyct hiệtylkn lêjnspn mộkikft tia nghi hoặftgfc. Chírjknnh lànecr sau đonasórjknyaxai rưxcmwiypdu cũqgqing chậrtycm rãqafui dâczdkng lêjnspn, nànecrng nhanh chórjknng dựhkxqa vànecro ngưxcmwcvhki đonasànecrn ôjnspng bêjnspn cạkippnh.

Tay nhỏrprakggw bịpcxa hắrtycn nắrtycm gọtczkn trong lòiowwng bànecrn tay, rấqtcrt chặftgft, “Khôjnspng phảvvdri sợiypd.” Lâczdkm Hi Hi đonasi vànecro thang mámjhay, bịpcxakggwo vànecro mộkikft vòiowwng ôjnspm ấqtcrp, hơyaxai thởyaxa thơyaxam mámjhat trựhkxqc tiếngctp phun ra trêjnspn Âracgu phụftgfc củzksqa hắrtycn, nànecrng cắrtycn môjnspi, nhẹyakz nhànecrng hỏrprai: “Hôjnspm nay vìseed sao lạkippi ởyaxa khámjhach sạkippn?”

Hắrtycn córjkn nhànecr trọtczk củzksqa chírjknnh mìseednh, Tầbubyn Trạkippch lạkippi xa hoa nhưxcmw vậrtycy, hắrtycn khôjnspng phảvvdri lo khôjnspng córjkn chỗuxnxyaxanecr.

“Đyrhdkikft nhiêjnspn nghĩinnf muốspwln ởyaxa đonasâczdky.” Tầbubyn Dịpcxach Dưxcmwơyaxang thảvvdrn nhiêjnspn giảvvdri thírjknch, ôjnspm thắrtyct lưxcmwng củzksqa nànecrng, ôjnspn nhu chăngctm chúzqds nhìseedn nànecrng hai giâczdky, “Em khôjnspng thírjknch?” Trong men say Lâczdkm Hi Hi vẫyaxan môjnspng lung nhưxcmw trưxcmwzqdsc, thậrtyct cẩinnfn thậrtycn mànecr suy nghĩinnf mộkikft chúzqdst, lắrtycc lắrtycc đonasbubyu: “Khôjnspng thírjknch.”

qgqing khôjnspng phảvvdri lànecr ‘nhànecr’ lạkippi khôjnspng córjkn sựhkxqqtcrm ámjhap, cho dùmjha rấqtcrt thoảvvdri mámjhai cũqgqing nhấqtcrt đonaspcxanh chỉcfoznecr khámjhach qua đonasưxcmwcvhkng. Hơyaxan nữmtwma ởyaxa trong khámjhach sạkippn nếngctu đonasãqafu đonasámjhanh mấqtcrt cámjhai gìseed thìseed sẽcozz rấqtcrt khórjknseedm trởyaxa vềrtyc, bởyaxai vìseed khôjnspng xámjhac đonaspcxanh đonasưxcmwiypdc lànecr khámjhach trọtczknecro, hưxcmwơyaxang vịpcxa củzksqa nhau còiowwn sórjknt lạkippi cũqgqing rấqtcrt nhanh mànecr mấqtcrt đonasi, khôjnspng còiowwn nửueyva dấqtcru vếngctt đonasámjhang nórjkni.

Áteyhnh mắrtyct thâczdkm thúzqdsy củzksqa Tầbubyn Dịpcxach Dưxcmwơyaxang phứiqysc tạkippp hơyaxan mộkikft chúzqdst, xoa tórjknc nànecrng, nỉcfoz non nórjkni: “Vậrtycy giúzqdsp anh. Cùmjhang anh ởyaxa đonasâczdky.”

czdkm Hi Hi thựhkxqc nghe lờcvhki tựhkxqa vànecro ngựhkxqc hắrtycn, trầbubym mặftgfc xuốspwlng.

Phòiowwng 1109.

Ngórjknn tay thon dànecri cầbubym thẻofcd phòiowwng quékggwt mộkikft cámjhai cửueyva liềrtycn mởyaxa ra.

czdkm Hi Hi lạkippi chợiypdt hoảvvdrng hốspwlt, nànecrng nhìseedn thẻofcd ghi sốspwl phòiowwng trêjnspn tay hắrtycn, khôjnspng ngờcvhk hắrtycn đonasãqafu mởyaxa cửueyva ra, lộkikf ra mộkikft khoảvvdrng khôjnspng tốspwli đonasen đonasrtycp vànecro tầbubym mắrtyct, nànecrng bịpcxa dọtczka đonasếngctn, theo bảvvdrn năngctng mànecrmjhai vềrtyc phírjkna sau. Ngưxcmwcvhki phírjkna sau trựhkxqc tiếngctp dùmjhang thâczdkn hìseednh ngăngctn lạkippi nànecrng, đonasem nànecrng ôjnspm vànecro ngựhkxqc chírjknnh mìseednh, thấqtcrp giọtczkng nórjkni: “Đyrhdftgfng sợiypd, anh bậrtyct đonasènfutn.”

Sau đonasórjkn đonasracgnecrng đonasi vànecro trong phòiowwng, ngórjknn tay thon dànecri bậrtyct côjnspng tắrtycc, ámjhanh sámjhang rọtczki lêjnspn lan tỏrpraa khắrtycp nơyaxai.

Trong lòiowwng Lâczdkm Hi Hi toànecrn tiếngctng tim đonasrtycp oànecrnh oànecrnh lúzqdsc nànecry mớzqdsi bìseednh tĩinnfnh hơyaxan chúzqdst, mắrtyct trầbubym tĩinnfnh mànecr quyékggwt ngang bốspwln phírjkna, quảvvdr nhiêjnspn lànecr đonaskeyh đonaskippc củzksqa khámjhach sạkippn, lạkippi khôjnspng biếngctt vìseed sao nànecrng lạkippi córjkn chúzqdst bốspwli rốspwli khi đonasi vànecro.

Đyrhdêjnspm nay… Rấqtcrt kỳxygf quámjhai… Rốspwlt cuộkikfc nànecrng bịpcxanecrm sao vậrtycy?

“Anh đonasi tắrtycm trưxcmwzqdsc, em córjkn thểiodv ngồkeyhi đonasâczdky hoặftgfc cùmjhang anh đonasi vànecro …. Em muốspwln thếngctnecro?” Đyrhdem nànecrng an trírjkn trêjnspn giưxcmwcvhkng lớzqdsn mềrtycm mạkippi, Tầbubyn Dịpcxach Dưxcmwơyaxang cúzqdsi ngưxcmwcvhki xanh tạkippi hai bêjnspn ngưxcmwcvhki nànecrng, vuốspwlt ve khuôjnspn mặftgft nhỏrpra nhắrtycn củzksqa nànecrng.

czdkm Hi Hi chậrtycm bừftgfng tỉcfoznh, ámjhanh mắrtyct trong veo dừftgfng ởyaxa hắrtycn, nhớzqds tớzqdsi sựhkxq đonasjnspn cuồkeyhng ởyaxa Tầbubyn trạkippch kia, hoan ámjhai gầbubyn nhưxcmw bạkippo ngưxcmwiypdc trong phòiowwng tắrtycm trànecrn đonasbubyy hơyaxai nưxcmwzqdsc kia, nànecrng run lêjnspn, lắrtycc lắrtycc đonasbubyu: “Em chờcvhk anh, anh đonasi đonasi.”

Gầbubyn nhưxcmwnecr cựhkxq tuyệtylkt, lànecrm cho khórjkne miệtylkng Tầbubyn Dịpcxach Dưxcmwơyaxang nổndhsi lêjnspn ýczdkxcmwcvhki, hôjnspn nhẹyakz khórjkne môjnspi củzksqa nànecrng sau đonasórjkn mớzqdsi đonasiqysng dậrtycy.

qgqing tốspwlt, đonasiodv cho nànecrng bìseednh ổndhsn tâczdkm tìseednh trưxcmwzqdsc.

Hắrtycn đonasiqysng dậrtycy tao nhãqafunecr cởyaxai bỏrpranecr-vạkippt, đonasiodv xuốspwlng bêjnspn cạkippnh ngưxcmwcvhki nànecrng. Đyrhdêjnspm nay hắrtycn sẽcozz hếngctt sứiqysc ôjnspn nhu, dùmjha sao hai năngctm trưxcmwzqdsc, thưxcmwơyaxang tổndhsn sâczdku đonasrtycm kia lànecr do hắrtycn tạkippo thànecrnh cho nànecrng, mànecr hai năngctm sau lúzqdsc nànecry đonasâczdky, hy vọtczkng hắrtycn córjkn thểiodvrjkna đonasi mộkikft lầbubyn thốspwlng khổndhs kia.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.