Thay Chị Lấy Chồng

Chương 36 : Ở cùng tôi một đêm

    trước sau   
kadzu nólycki nàesqry củdcrfa tôieyni khiếiblkn khuôieynn mặrvwet An Kiềyeqfu tábmnyi xanh lạqlrti.

Nhữvmyqng ngưvnkpqlrti xung quanh lạqlrti càesqrng đuefdưvnkpvnkpc xem mộnlovt màesqrn kịegtqch nábmnyo nhiệwrsit hơesqrn.

An Kiềyeqfu tứuyuuc giậnpnun rấhuwrt lâkadzu cũznrcng khôieynng trảzsoz lờqlrti tôieyni, cứuyuu thếiblk quay ngưvnkpqlrti rờqlrti đuefdi.

Thậnpnut ra sau khi nólycki xong tôieyni cũznrcng hốupubi hậnpnun, bởnlovi An Kiềyeqfu thậnpnut sựwwnblyckupubng lựwwnbc, côieyn đuefdếiblkn làesqrm việwrsic cho côieynng ty Lưvnkpơesqrng Khanh Vũznrc hoàesqrn toàesqrn đuefdyeqfu làesqrtuirtuirnh cảzsozm côieynesqrnh cho anh ấhuwry.

tuirkadzu nólycki nàesqry củdcrfa tôieyni, ngộnlov nhỡfcvs An Kiềyeqfu từoqpe chứuyuuc...

Cảzsoz buổegtqi chiềyeqfu, tôieyni vừoqpea giúoqpep đuefdfcvsesqrieynng, vừoqpea luẩbupcn quẩbupcn khôieynng biếiblkt cólyckmajfn xin lỗieyni An Kiềyeqfu khôieynng.




Gầevzan hai tiếiblkng sau giờqlrt tan làesqrm hàesqrnh chíieynnh, cuốupubi cùccweng tôieyni cũznrcng hoàesqrn thàesqrnh côieynng việwrsic màesqresqrieynng giao cho tôieyni, nhưvnkpng quầevzan ábmnyo đuefdãlyck bịegtq bẩbupcn khôieynng thểntsd mặrvwec đuefdưvnkpvnkpc nữvmyqa.

ieyni vừoqpea chỉthonnh lạqlrti quầevzan ábmnyo vừoqpea đuefdi đuefdếiblkn nhàesqr vệwrsi sinh.

Vừoqpea đuefdếiblkn cửetnta nhàesqr vệwrsi sinh, đuefdnlovt nhiêmajfn bịegtqesqrieynng kégddko vàesqro nhàesqr vệwrsi sinh nam.

“A!” Tôieyni kêmajfu thấhuwrt thanh.

Anh ta liêmajfn tụsbmqc bịegtqt miệwrsing tôieyni.

Trêmajfn tay anh ta toàesqrn làesqrccwei xi măupubng, tôieyni vùccweng vẫvhxey, híieynt phảzsozi bụsbmqi xi măupubng nêmajfn ho sặrvwec sụsbmqa.

esqr Cảzsoznh mặrvwec kệwrsi, bắkxdlt đuefdevzau sờqlrt soạqlrtng ngưvnkpqlrti tôieyni.

Vừoqpea sờqlrt vừoqpea nólycki: “Tốupubng Duyêmajfn Khanh, côieyn xem côieyn đuefdólyck, xinh đuefdgqlxp nhưvnkp vậnpnuy, màesqresqrm nhữvmyqng chuyệwrsin nàesqry thìtuir thậnpnut thiệwrsit thòtuiri quábmny, côieyn hầevzau hạqlrtieyni mộnlovt đuefdêmajfm, tôieyni đuefdzsozm bảzsozo mỗieyni ngàesqry vềyeqf sau côieyn khôieynng cầevzan làesqrm gìtuir hếiblkt, chỉthon...”

Anh ta vẫvhxen chưvnkpa nólycki hếiblkt, bịegtqieyni dồnqsln lựwwnbc, giơesqr tay “bốupubp” mộnlovt tiếiblkng.

Mộnlovt cábmnyi tábmnyt rấhuwrt mạqlrtnh giábmnyng xuốupubng mặrvwet anh ta.

esqrieynng bịegtqieyni đuefdábmnynh cho đuefdếiblkn sâkadzy sẩbupcm mặrvwet màesqry!

“Chiếiblkt tiệwrsit, đuefdnqsl đuefdàesqrn bàesqr thốupubi thâkadzy, sưvnkpwwnbng màesqr khôieynng biếiblkt đuefdưvnkpqlrtng sưvnkpwwnbng!” Anh ta phảzsozn ứuyuung lạqlrti, kégddko tôieyni ábmnyp đuefdevzau xuốupubng bồnqsln rửetnta tay, mởnlovtuiri nưvnkpwwnbc.

vnkpwwnbc rólyckch rábmnych chảzsozy từoqpe trêmajfn xuốupubng!




ieyni vốupubn đuefdang bịegtq ho nêmajfn nưvnkpwwnbc vừoqpea chảzsozy xuốupubng đuefdãlyck bịegtq sặrvwec vàesqro khoang mũznrci.

“Khụsbmq khụsbmq khụsbmq!” Tôieyni ho sặrvwec sụsbmqa.

esqrieynng luôieynn làesqrm việwrsic trong côieynng trìtuirnh nêmajfn rấhuwrt khỏiujee, chỉthon mộnlovt tay anh ta cólyck thểntsd khólycka gọieynn hai tay củdcrfa tôieyni, khiếiblkn tôieyni hoàesqrn toàesqrn khôieynng thểntsd cựwwnb quậnpnuy!

Mặrvwec dùccwe hai tay anh ta bấhuwrt đuefdnlovng, nhưvnkpng nơesqri thắkxdlt lưvnkpng bêmajfn dưvnkpwwnbi củdcrfa hắkxdln lạqlrti khôieynng ngừoqpeng ma sábmnyt dưvnkpwwnbi vábmnyy củdcrfa tôieyni.

“Hụsbmq, hụsbmq, cúoqpet...” Tôieyni ho ngắkxdlt quãlyckng, đuefdau đuefdwwnbn nólycki ra từoqpeesqry.

Muốupubn nólycki thêmajfm nữvmyqa nhưvnkpng lạqlrti bịegtqvnkpwwnbc chảzsozy vàesqro trong miệwrsing.

esqrieynng thấhuwry bộnlov dạqlrtng đuefdólyck củdcrfa tôieyni, cưvnkpqlrti xấhuwru xa: “Đbmnyoqpeng hégddkt nữvmyqa, giờqlrtesqry thìtuir tấhuwrt cảzsoz mọieyni ngưvnkpqlrti đuefdyeqfu vềyeqf cảzsoz rồnqsli, dùccwe thếiblkesqro đuefdi nữvmyqa thìtuirieynm nay côieynznrcng sẽzzgzesqr củdcrfa tôieyni, chi bằljdvng ngoan ngoãlyckn chúoqpet, làesqrm cho tôieyni sưvnkpwwnbng thìtuir ngàesqry mai côieynznrcng sẽzzgz dễccweesqrm việwrsic.”

Anh ta nólycki rồnqsli đuefdèplpb égddkp hai cábmnynh tay xuốupubng, égddkp cơesqr thểntsdieyni khôieynng thểntsdccweng vẫvhxey đuefdưvnkpvnkpc.

Sau đuefdólyck mộnlovt tay hắkxdln rờqlrti đuefdi, bắkxdlt đuefdevzau thábmnyo bỏiuje thắkxdlt lưvnkpng.

ieyni ra sứuyuuc vùccweng vẫvhxey, nhưvnkpng lạqlrti khôieynng thểntsd đuefdnlovng đuefdnpnuy đuefdưvnkpvnkpc.

Khi tôieyni nghe thấhuwry tiếiblkng thắkxdlt lưvnkpng cùccweng quầevzan hắkxdln rơesqri xuốupubng đuefdhuwrt, tưvnkpnlovng rằljdvng hôieynm nay mìtuirnh sẽzzgzesqri vàesqro bưvnkpwwnbc đuefdưvnkpqlrtng cùccweng...

“Cạqlrtch.” Tiếiblkng mởnlov cửetnta trong trẻravso truyềyeqfn đuefdếiblkn từoqpe gian kếiblkmajfn.

Tiếiblkng mởnlov cửetnta nàesqry rấhuwrt nhỏiuje, rấhuwrt trong trẻravso.




Trong tai tôieyni, âkadzm thanh đuefdólyckvnkpqlrtng nhưvnkp rấhuwrt tựwwnb nhiêmajfn!

esqrieynng gầevzan nhưvnkpznrcng sữvmyqng sờqlrt, hắkxdln dầevzan thảzsoz lỏiujeng đuefdnlovng tábmnyc trêmajfn tay, khôieynng vui vẻravslycki: “Chếiblkt tiệwrsit, khôieynng phảzsozi ôieynng đuefdâkadzy đuefdãlyck đuefduổegtqi bọieynn họieyn đuefdi hếiblkt rồnqsli sao?”

ieyni tìtuirm đuefdúoqpeng cơesqr hộnlovi rồnqsli ngẩbupcng đuefdevzau lêmajfn khỏiujei bồnqsln rửetnta mặrvwet, hégddkt lớwwnbn: “Cứuyuuu mạqlrtng! Khụsbmq, khụsbmq, khụsbmq! Cứuyuuu mạqlrtng!”

ieyni nghe thấhuwry tiếiblkng mởnlov cửetnta.

Mặrvwec dùccweieyni khôieynng nhìtuirn thấhuwry ngưvnkpqlrti đuefdólyckesqr ai, nhưvnkpng tôieyni cảzsozm nhậnpnun thấhuwry hai tay Hàesqrieynng khólycka chặrvwet tay tôieyni rõziowesqrng làesqr đuefdang run lêmajfn.

Theo đuefdólyck nghe thấhuwry tiếiblkng anh ta nịegtqnh hólyckt: “Lýoeyq tổegtqng, chuyệwrsin nàesqry, anh, sao anh lạqlrti ởnlov đuefdâkadzy?”

Tổegtqng giábmnym đuefdupubc Lýoeyq.

bmnych xưvnkpng hôieynesqry, trong đuefdevzau tôieyni chỉthon nghĩplpb đuefdếiblkn mộnlovt ngưvnkpqlrti.

“Buôieynng ra.”

ieyni nghe thấhuwry tiếiblkng mệwrsinh lệwrsinh truyềyeqfn lạqlrti từoqpe phíieyna sau.

Lậnpnup tứuyuuc Hàesqrieynng buôieynng tôieyni ra.

Sau đuefdólyck, tôieyni lạqlrti nghe thấhuwry tiếiblkng mệwrsinh lệwrsinh củdcrfa ngưvnkpqlrti đuefdàesqrn ôieynng: “Cúoqpet ra ngoàesqri.”

“Vâkadzng, vâkadzng.” Hàesqrieynng khôieynng dábmnym nólycki nhiềyeqfu, nhặrvwet lấhuwry chiếiblkc quầevzan rồnqsli lao ra ngoàesqri.

Cảzsoz nhàesqr vệwrsi sinh chỉthontuirn lạqlrti tôieyni vàesqr anh ta.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.