Nói Yêu Em 99 Lần

Chương 863 : Ám chỉ đánh đổi bằng mạng sống (3)

    trước sau   
Editor: May

duqd Chi Niệnapmm nóxdbpi xong, liềsorzn dắbokjt tay Tốlldong Thanh Xuâkrvln, điwbci vềsorz phíifqla chiếtgtuc xe mìkrkinh điwbciwbcrofa ven điwbcưsderifqlng điwbclldoi diệnapmn, vừqtrba điwbci, còfuban vừqtrba trưsderng cầnioqu ýzxsj kiếtgtun củtjfaa côduqd: “Ăarqqn ởrofa Kim Lăffxyng, hay nhàfubafubang lớbgjzn Bắbokjc Kinh?”

duqd Chi Niệnapmm chỉarxo vừqtrba nóxdbpi hai cádunwi têexpdn, liềsorzn cảdhhym giádunwc điwbcưsdertgtuc tay mìkrkinh bịthep Tốlldong Thanh Xuâkrvln kébynto vềsorz sau, anh dừqtrbng bưsderbgjzc lạmurri, kinh ngạmurrc quay điwbcnioqu, nhìkrkin thấdplsy côduqd chỉarxobynto vềsorz phíifqla điwbclldoi diệnapmn, nóxdbpi: “Em muốlldon ăffxyn cádunwi điwbcóxdbp.”

duqd Chi Niệnapmm nhìkrkin theo điwbcnioqu ngóxdbpn tay Tốlldong Thanh Xuâkrvln, làfuba mộvgjct cửimcra hàfubang điwbcnwpqsderbgjzng, rấdplst nhiềsorzu ngưsderifqli, bàfuban điwbcsorzu bàfubay ởrofa ven điwbcưsderifqlng.

Khôduqdng chịthepu ăffxyn ởrofa nhiềsorzu nhàfubafubang cao cấdplsp anh vừqtrba nêexpdu ra, lạmurri muốlldon ăffxyn ởrofa quádunwn ven điwbcưsderifqlng... Tôduqd Chi Niệnapmm tạmurrm dừqtrbng mộvgjct ládunwt, cuốlldoi cùycvung vẫlyirn thỏvlbma hiệnapmp.

Chẳnapmng qua trưsderbgjzc khi anh mang côduqd điwbci ăffxyn quádunwn ven điwbcưsderifqlng, trưsderbgjzc vẫlyirn tìkrkim mộvgjct chỗiwbc điwbciwbc cho chiếtgtuc xe ngăffxyn cảdhhyn điwbcưsderifqlng điwbci.




Trong quádunwn điwbcnwpqsderbgjzng điwbcãzrlz khôduqdng còfuban chỗiwbc, Tốlldong Thanh Xuâkrvln vàfubaduqd Chi Niệnapmm tùycvuy tiệnapmn tìkrkim mộvgjct cádunwi bàfuban thấdplsp ởrofa ven điwbcưsderifqlng ngồnwpqi xuốlldong.

Từqtrb giữarxoa trưsdera điwbcếtgtun hiệnapmn tạmurri, Tốlldong Thanh Xuâkrvln vẫlyirn luôduqdn chưsdera ăffxyn gìkrki, thậifqlt làfuba điwbcóxdbpi chếtgtut, cùycvung vớbgjzi Tôduqd Chi Niệnapmm ăffxyn điwbctjfa hai trăffxym điwbcnwpqng ởrofa quádunwn ven điwbcưsderifqlng.

Xe điwbciwbcrofasxeei hơsxeen ngàfuban mébyntt, Tốlldong Thanh Xuâkrvln vàfubaduqd Chi Niệnapmm cơsxeem nưsderbgjzc xong, giốlldong nhưsderfuba tảdhhyn bộvgjc, tay trong tay điwbci vềsorz phíifqla điwbciwbc xe.

Tốlldong Thanh Xuâkrvln sau khi ăffxyn no thõduqda mãzrlzn, cóxdbp sứnxlyc sốlldong, kébynto điwbcôduqdng kébynto tâkrvly Tôduqd Chi Niệnapmm, kébynto điwbcếtgtun vềsorz sau, Tôduqd Chi Niệnapmm điwbcvgjct nhiêexpdn hỏvlbmi câkrvlu: “Sao em lạmurri tớbgjzi nơsxeei nàfubay chờifql?”

“Em điwbciệnapmn thoạmurri cho anh, kếtgtut quảdhhy điwbciệnapmn thoạmurri di điwbcvgjcng củtjfaa anh tắbokjt mádunwy, em nghĩnioq anh khẳnapmng điwbcthepnh điwbcang tìkrkim em, em lạmurri khôduqdng biếtgtut anh ởrofasxeei nàfubao, cho nêexpdn liềsorzn tớbgjzi nơsxeei nàfubay.” Tốlldong Thanh Xuâkrvln giảdhhyi thíifqlch xong “ừqtrb” mộvgjct tiếtgtung, lạmurri nóxdbpi: “Em nghĩnioq, anh nhấdplst điwbcthepnh sẽranf tớbgjzi nơsxeei nàfubay, bởrofai vìkrki anh từqtrbng nóxdbpi, nhữarxong năffxym gầnioqn điwbcâkrvly, anh sẽranf thưsderifqlng xuyêexpdn tớbgjzi nơsxeei nàfubay chờifql em xuấdplst hiệnapmn.”

Đarqqúcxvbng vậifqly, nhữarxong năffxym gầnioqn điwbcâkrvly, anh khôduqdng biếtgtut tớbgjzi mộvgjct mìkrkinh tớbgjzi điwbcnioqu hẻtfrdm Minh Kíifqlnh điwbcnxlyng ngốlldoc điwbcnioqn điwbcvgjcn chờifql điwbctgtui bao nhiêexpdu lầnioqn.

Khôduqdng nghĩnioq tớbgjzi, cuốlldoi cùycvung sẽranfxdbp mộvgjct ngàfubay, anh chờifql điwbcưsdertgtuc côduqdrofa chỗiwbcfubay.

xdbp mộvgjct loạmurri ôduqdn nhu nóxdbpi khôduqdng nêexpdn lờifqli, xôduqdng ra từqtrb chỗiwbckrvlu nhấdplst trong ngựhfkvc trádunwi mềsorzm mạmurri củtjfaa Tôduqd Chi Niệnapmm, anh nhịthepn khôduqdng điwbcưsdertgtuc dừqtrbng bưsderbgjzc, xoay ngưsderifqli, hưsderbgjzng vềsorz Tốlldong Thanh Xuâkrvln. Anh nhìkrkin côduqd rấdplst lâkrvlu, mớbgjzi nhẹrygx nhàfubang “ừqtrb” mộvgjct tiếtgtung, ngữarxo điwbciệnapmu rấdplst sâkrvlu xa nóxdbpi: “Đarqqúcxvbng vậifqly, cuốlldoi cùycvung cũzagyng chờifql điwbcưsdertgtuc.”

Cuốlldoi cùycvung cũzagyng chờifql điwbcưsdertgtuc em ởrofa chỗiwbc chúcxvbng ta lầnioqn điwbcnioqu quen biếtgtut.

Từqtrb tuổnapmi nhỏvlbm non nớbgjzt, điwbcếtgtun tuổnapmi điwbcàfubam hôduqdn luậifqln gảdhhy, cádunwch nhau điwbcúcxvbng mưsderifqli tádunwm năffxym, cuốlldoi cùycvung điwbcãzrlz chờifql điwbcưsdertgtuc em.

Tốlldong Thanh Xuâkrvln nhìkrkin lạmurri Tôduqd Chi Niệnapmm, nhịthepn khôduqdng điwbcưsdertgtuc giưsderơsxeeng cong khóxdbpe môduqdi, điwbcúcxvbng lúcxvbc nơsxeei xa cóxdbp chiếtgtuc xe ládunwi quádunw, ádunwnh điwbcèdhygn chiếtgtuu xa, chiếtgtuu mộvgjct điwbcfuban sádunwng ngưsderifqli lêexpdn trêexpdn mặbglpt Tôduqd Chi Niệnapmm, lúcxvbc nàfubay côduqd mớbgjzi nhìkrkin rõduqd xanh xao phíifqla dưsderbgjzi hốlldoc mắbokjt anh, râkrvlu mọmaxtc điwbcnioqy chung quanh cằwnibm, làfuban môduqdi cóxdbp vẻtfrdsxeei khôduqd khốlldoc, trêexpdn trádunwn điwbcsorzu làfuba mỏvlbmi mệnapmt.

Từqtrb sau khi côduqd rờifqli điwbci, anh luôduqdn chưsdera từqtrbng nghỉarxo ngơsxeei sao?

Tốlldong Thanh Xuâkrvln cóxdbp chúcxvbt điwbcau lòfubang, ngẫlyirm nghĩnioq, nhịthepn khôduqdng điwbcưsdertgtuc mởrofa miệnapmng: “Tôduqd Chi Niệnapmm, chúcxvbng ta làfubam mộvgjct giao hẹrygxn điwbci?”

“Đarqqưsdertgtuc.” Tôduqd Chi Niệnapmm cũzagyng khôduqdng điwbctgtui Tốlldong Thanh Xuâkrvln nóxdbpi làfuba giao hẹrygxn gìkrki, miệnapmng liềsorzn điwbcádunwp ứnxlyng trưsderbgjzc, sau khi điwbcádunwp ứnxlyng, anh lạmurri dắbokjt côduqd, dọmaxtc theo con điwbcưsderifqlng, chậifqlm rãzrlzi từqtrb từqtrb điwbci, sau điwbcóxdbp hỏvlbmi tiếtgtup: “Giao hẹrygxn cádunwi gìkrki?”

Khôduqdng nêexpdn trưsderbgjzc hỏvlbmi giao hẹrygxn cádunwi gìkrki, sau mớbgjzi nóxdbpi điwbcưsdertgtuc ưsder?

Tốlldong Thanh Xuâkrvln bịthep hồnwpqi điwbcádunwp điwbcdhhyo loạmurrn trậifqlt tựhfkv củtjfaa Tôduqd Chi Niệnapmm làfubam ấdplsm lòfubang, côduqd điwbci nhanh hai bưsderbgjzc tiếtgtun vềsorz phíifqla trưsderbgjzc, vưsdertgtut qua Tôduqd Chi Niệnapmm, xoay ngưsderifqli, ởrofasderbgjzi tìkrkinh huốlldong Tôduqd Chi Niệnapmm giúcxvbp côduqd nhìkrkin điwbcưsderifqlng, lui bưsderbgjzc châkrvln, nhìkrkin mặbglpt anh nóxdbpi: “Vềsorz sau nếtgtuu nhưsder chúcxvbng ta nádunwo khôduqdng vui, em chạmurry điwbci giốlldong nhưsder ngàfubay hôduqdm nay, anh khôduqdng cầnioqn quádunw lo lắbokjng.”

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.