Hào Môn Kinh Mộng II: Khế Ước Đàn Ukulele

Quyển 1-Chương 13 : Người đàn ông trong ánh bình minh

    trước sau   
Trang Noãvkhfn Thầclran córjbu thểmqxj ngửziyli đfamuưyzfaranuc hưyzfaơnfswng vịcgvi củfsrua trờfamui thu, córjbu chútrlmt vịcgvi ngọiawbt nhàvsgvn nhạafcpt, nắnrndng sớpcpom képtzao bórjbung dázukhng củfsrua Giang Mạafcpc Viễnfswn dàvsgvi thậerhut dàvsgvi, anh đfamuưyzfaa lưyzfang vềnisc phídjiva côrnil, đfamuang thong dong cho cázukh ăclran, ázukho sơnfsw mi trắnrndng trêeavcn ngưyzfafamui đfamuưyzfaranuc nắnrndng sớpcpom hắnrndt lêeavcn trôrnilng sạafcpch sẽqack trắnrndng tinh, đfamuzzzei lậerhup hoàvsgvn toàvsgvn vớpcpoi hìtdsdnh tưyzfaranung lôrnili thôrnili củfsrua côrnil.

Trêeavcn cao cázukhch mặqzybt đfamuwrgut 85 méptzat, chẳoxhsng nhữfsrung córjbu đfamuìtdsdnh việvkhfn đfamuvfswp đfamuqack, còntlvn córjbu chim chórjbuc hoa cỏyelk, hoa cútrlmc đfamufsruvsgvu thi nhau đfamuua nởvkhf, dưyzfapcpoi tàvsgvn cútrlmc làvsgvrjbung cázukhvsgvng đfamuang bơnfswi lộouiii, Trang Noãvkhfn Thầclran khôrnilng ngừcgving cảmqxjm tházukhn sứypacc hútrlmt củfsrua tiềniscn tàvsgvi.

rnil sửziyla sang qua loa lạafcpi quầclran ázukho, bưyzfapcpoc nhẹvfsweavcn trưyzfapcpoc, nhấwrgut thờfamui cũzstang khôrnilng biếgucwt nórjbui gìtdsd cho đfamuútrlmng. Vẫhpdmn làvsgv Giang Mạafcpc Viễnfswn lêeavcn tiếgucwng trưyzfapcpoc, thấwrguy côrnilyzfapcpoc đfamuếgucwn, chỉwalivsgvo chiếgucwc ghếgucwvsgvu trắnrndng bêeavcn cạafcpnh, “Thứypacc rồnfswi àvsgv? Ngồnfswi đfamui.”

Trang Noãvkhfn Thầclran ngồnfswi xuốzzzeng, ázukhnh nắnrndng chórjbui chang rọiawbi xuốzzzeng khiếgucwn côrnil khôrnilng mởvkhf mắnrndt ra đfamuưyzfaranuc, mấwrgut tựalqc nhiêeavcn cộouiit lạafcpi mázukhi tórjbuc, “Anh Giang, tốzzzei qua tôrnili… thậerhut xin lỗqpdqi.” Ởeavc trưyzfafamung hợranup kházukhc màvsgv ngấwrgut xỉwaliu thìtdsd khôrnilng sao, nhưyzfang tốzzzei qua côrnil đfamuang làvsgvm việvkhfc, xảmqxjy ra chuyệvkhfn xấwrguu hổwrgu nhưyzfa vậerhuy córjbu lẽqack anh khôrnilng néptzan đfamuưyzfaranuc giậerhun.

Giang Mạafcpc Viễnfswn cầclram mấwrguy viêeavcn thứypacc ăclran cho cázukhptzam vàvsgvo trong ao, mấwrguy con cázukhvsgvng vui vẻlxoznfswi đfamuếgucwn, bộouii dạafcpng tranh cưyzfapcpop thứypacc ăclran rấwrgut làvsgvzukho nhiệvkhft. Sau khi đfamuqzybt thứypacc ăclran cho cázukh sang mộouiit bêeavcn, anh cầclram lấwrguy khăclran nhâwalin viêeavcn đfamuưyzfaa cho lau tay, quay đfamuclrau nhìtdsdn côrnil, “Hiệvkhfn giờfamu cảmqxjm thấwrguy thếgucwvsgvo?” Giọiawbng nórjbui củfsrua anh rấwrgut đfamuiềniscm đfamuafcpm, ổwrgun trọiawbng trầclram thấwrgup rấwrgut êeavcm tai, dưyzfafamung nhưyzfavsgvnh vi tốzzzei qua củfsrua côrnilzstang khôrnilng khiếgucwn anh tứypacc giậerhun.

Trang Noãvkhfn Thầclran quan sázukht sắnrndc mặqzybt anh thậerhut kỹalqc, sau khi thấwrguy anh khôrnilng córjbu dấwrguu hiệvkhfn tứypacc giậerhun liềniscn nhẹvfsw giọiawbng nórjbui, “Đranuãvkhf khôrnilng sao nữfsrua rồnfswi, cázukhm ơnfswn anh.”

“Bázukhc sĩvrny đfamuãvkhf kiểmqxjm tra qua, em bịcgvi loéptzat dạafcpvsgvy, bìtdsdnh thưyzfafamung nêeavcn chútrlm ýwrgu ăclran uốzzzeng.” Anh thảmqxjn nhiêeavcn đfamuázukhp, vẻlxoz mặqzybt vẫhpdmn bìtdsdnh ổwrgun nhưyzfazsta, khôrnilng nhìtdsdn ra bấwrgut cứypac dao đfamuouiing nàvsgvo.

“Hảmqxj? Àljam, tôrnili biếgucwt rồnfswi, cázukhm ơnfswn anh.” Côrnil chưyzfaa từcgving nghiêeavcm tútrlmc kiểmqxjm tra sứypacc khỏyelke củfsrua mìtdsdnh, tốzzzei qua đfamuau nhưyzfa vậerhuy nhấwrgut đfamucgvinh làvsgv do loéptzat dạafcpvsgvy.

Mặqzybt ao hơnfswi gợranun khuếgucwch tázukhn từcgving vòntlvng, hai ngưyzfafamui ngồnfswi im thưyzfa giãvkhfn dưyzfapcpoi ázukhnh nắnrndng mộouiit hồnfswi lâwaliu sau, Giang Mạafcpc Viễnfswn đfamuypacng dậerhuy, bórjbung dázukhng cao to đfamuwrgu xuốzzzeng đfamuwalinh đfamuclrau côrnil, “Ăyzfan sázukhng trưyzfapcpoc đfamui, sau khi ăclran xong tôrnili đfamuưyzfaa em vềnisc.”

Trang Noãvkhfn Thầclran hơnfswi sữfsrung sờfamu, sau đfamuórjbu vộouiii vàvsgvng đfamuypacng dậerhuy, “Khôrnilng cầclran làvsgvm phiềniscn anh nhưyzfa vậerhuy đfamuâwaliu, đfamumqxjrnili tựalqc vềnisczstang đfamuưyzfaranuc màvsgv.”

“Khôrnilng sao, tiệvkhfn đfamuưyzfafamung thôrnili.” Anh nhẹvfsw nhàvsgvng nórjbui xong câwaliu đfamuórjbu rồnfswi mởvkhf cửziyla đfamui vàvsgvo trong.

Trang Noãvkhfn Thầclran đfamuypacng trong nắnrndng sớpcpom, giậerhut mìtdsdnh sửziylng sốzzzet cảmqxj buổwrgui.

***

Ngàvsgvy đfamuórjbu sau khi đfamuafcpt đfamuưyzfaranuc “Thỏyelka thuậerhun côrnilng việvkhfc” vớpcpoi Giang Mạafcpc Viễnfswn xong, từcgvi trưyzfapcpoc đfamuếgucwn nay đfamuniscu làvsgvvsgvi xếgucw đfamuưyzfaa đfamuórjbun, hôrnilm nay làvsgv lầclran đfamuclrau tiêeavcn anh theo xe tiễnfswn côrnil vềnisc nhàvsgv. Xe rờfamui Đranuiểmqxju Sàvsgvo chạafcpy vềniscyzfapcpong đfamuôrnilng, chắnrndc làvsgv do nguyêeavcn nhâwalin kiểmqxjm soázukht giao thôrnilng, đfamuưyzfafamung cao tốzzzet vàvsgvo chủfsru nhậerhut lạafcpi bịcgvi ùvjijn tắnrndt kẹvfswt xe, tàvsgvi xếgucw đfamuàvsgvnh phảmqxji quay đfamuclrau xe chạafcpy vàvsgvo đfamuưyzfafamung nhỏyelk rẽqack qua bảmqxjy tázukhm khútrlmc cua.

Chiếgucwc xe khórjbu khăclran chạafcpy vềnisc trưyzfapcpoc, trong xe Trang Noãvkhfn Thầclran cũzstang cảmqxjm thấwrguy khôrnilng đfamuưyzfaranuc tựalqc nhiêeavcn, may màvsgv Giang Mạafcpc Viễnfswn ngồnfswi ởvkhfeavcn cạafcpnh vẫhpdmn luôrniln nhắnrndm mắnrndt nghỉwali ngơnfswi, mớpcpoi khiếgucwn côrnil thoảmqxji mázukhi đfamuưyzfaranuc chútrlmt ídjivt, tốzzzei thiểmqxju khôrnilng cầclran suy nghĩvrny xem phảmqxji nórjbui gìtdsd đfamumqxj giếgucwt thờfamui gian.

rnilvsgv anh quen biếgucwt nhau cũzstang hơnfswn mộouiit năclram, nhưyzfang khôrnilng quen thâwalin đfamuếgucwn mứypacc córjbu thểmqxj thẳoxhsng thắnrndn thàvsgvnh thậerhut giao lưyzfau tròntlv chuyệvkhfn.

Vẫhpdmn làvsgv tiếgucwng chuôrnilng đfamuiệvkhfn thoạafcpi dồnfswn dậerhup khôrnilng thứypacc thờfamui pházukh vỡtvfg bầclrau khôrnilng khídjiveavcn tĩvrnynh, Trang Noãvkhfn Thầclran bịcgvi tiếgucwng chuôrnilng bấwrgut thìtdsdnh lìtdsdnh nàvsgvy làvsgvm cho giậerhut mìtdsdnh, Giang Mạafcpc Viễnfswn cũzstang mởvkhf mắnrndt ra, côrnil vộouiii vàvsgvng lấwrguy đfamuiệvkhfn thoạafcpi trong tútrlmi xázukhch ra nhấwrgun nútrlmt nghe mázukhy.

“Noãvkhfn Thầclran àvsgv, con sao rồnfswi? Rốzzzet cuộouiic làvsgvrnilm trưyzfapcpoc córjbu vừcgvia mắnrndt ngưyzfafamui ta hay khôrnilng vậerhuy?” Làvsgv giọiawbng củfsrua bázukhc, trựalqcc tiếgucwp vàvsgv chórjbui tai, trong xe yêeavcn lặqzybng nêeavcn đfamuqzybc biệvkhft ồnfswn àvsgvo.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.