Ép Yêu 100 Ngày (Mạnh Mẽ Yêu Nhau 100 Ngày)

Chương 304 : Về Sớm (4)

    trước sau   
kyjtc Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh nhậhonun đvsiaưvhqeppesc đvsiaiệvhqen thoạhonui củvojpa Cốyeeivhqe Sinh, cũvxtvng đvsiaãucgd đvsiaếyeein lúkyjtc tan tầpcqpm.

Vịnlxk tríyolc củvojpa hắfjpfn vừrfdqa vặplcon ởbybb gầpcqpn khu trung tâshkkm thưvhqeơnmujng mạhonui màfjpf Cốyeeivhqe Sinh đvsiaang đvsianbuing, vừrfdqa mớhonui chuẩgvvfn bịnlxk gọshkki đvsiaiệvhqen thoạhonui cho Cốyeeivhqe Sinh hỏylndi hắfjpfn vịnlxk tríyolc cụansp thểyeyy, liềzxbrn nhìgvvfn thấrlpcy Cốyeeivhqe Sinh ngồucgdi trêdqycn mộhonut chiếyeeic ghếyeei salon trong mộhonut cửybzfa kíyolcnh sálefwng sủvojpa.

Đrmfahonung tálefwc củvojpa Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh mởbybb khózjiia màfjpfn hìgvvfnh đvsiaiệvhqen thoạhonui hơnmuji ngừrfdqng lạhonui, nhìgvvfn vềzxbr phíyolca Cốyeeivhqe Sinh, hắfjpfn đvsiaang ởbybb cửybzfa hàfjpfng LOGO, Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh liềzxbrn chớhonup mắfjpft ba lầpcqpn, mớhonui xálefwc đvsianlxknh mìgvvfnh khôwsvkng nhìgvvfn lầpcqpm, đvsiaâshkky đvsiaúkyjtng làfjpf mộhonut cửybzfa hàfjpfng bálefwn nhẫrmytn kim cưvhqeơnmujng.

Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh giốyeeing nhưvhqe nhìgvvfn thấrlpcy mộhonut chuyệvhqen khôwsvkng thểyeyyfjpfo tin đvsiaưvhqeppesc, sau khi đvsianbuing mộhonut lúkyjtc lâshkku mớhonui bìgvvfnh tĩtzsknh lạhonui đvsiaưvhqeppesc, từrfdq từrfdq đvsiai vềzxbr phíyolca Cốyeeivhqe Sinh đvsiaang ngồucgdi.

Trong cửybzfa hàfjpfng rấrlpct yêdqycn tĩtzsknh, cózjii mấrlpcy đvsiaôwsvki tìgvvfnh nhâshkkn đvsiaang đvsianbuing ởbybb quầpcqpy chíyolcnh chọshkkn nhẫrmytn kim cưvhqeơnmujng.

Nhâshkkn viêdqycn phụanspc vụansp nhìgvvfn thấrlpcy Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh liềzxbrn lậhonup tứnbuic nởbybb nụanspvhqepgkki, mởbybb miệvhqeng giọshkkng đvsiaálefwng yêdqycu: “Tiêdqycn sinh, xin hỏylndi tôwsvki cózjii thểyeyy giúkyjtp đvsiaưvhqeppesc gìgvvf cho ngàfjpfi?”

“Tôwsvki tìgvvfm ngưvhqepgkki, cảrfdqm ơnmujn!” Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh khálefwch sálefwo trảrfdq lờpgkki, sau đvsiaózjii chỉxuhh chỉxuhh vềzxbr phíyolca Cốyeeivhqe Sinh đvsiaang ngồucgdi trong khu vựvqejc khálefwch VIP chờpgkk, nhâshkkn viêdqycn phụanspc vụansp lậhonup tứnbuic hiểyeyyu chuyệvhqen, mỉxuhhm cưvhqepgkki dẫrmytn hắfjpfn đvsiai vàfjpfo.

Tớhonui nơnmuji, Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh mớhonui nhìgvvfn trêdqycn mặplcot bàfjpfn chỗzrwn Cốyeeivhqe Sinh ngồucgdi, trêdqycn đvsiaózjiifjpfy đvsiapcqpy nhữdqycng khay nhẫrmytn kim cưvhqeơnmujng, trưvhqehonuc mặplcot hắfjpfn cózjii mộhonut tờpgkk giấrlpcy trắfjpfng, hắfjpfn vừrfdqa lậhonut sálefwch, vừrfdqa cầpcqpm búkyjtt chìgvvf vẽrmfa vẽrmfa.

Hắfjpfn rấrlpct tâshkkm chúkyjtfjpf tậhonup trung, biểyeyyu hiệvhqen lạhonui cựvqejc kỳjgtg thậhonut lòplcong, nhâshkkn viêdqycn thấrlpcp giọshkkng hỏylndi hắfjpfn muốyeein uốyeeing gìgvvf hắfjpfn cũvxtvng khôwsvkng nghe màfjpf trảrfdq lờpgkki.

“Caféansp, cảrfdqm ơnmujn!” Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh trảrfdq lờpgkki nhâshkkn viêdqycn xong, quay đvsiapcqpu nhìgvvfn vềzxbr phíyolca Cốyeeivhqe Sinh, chờpgkk mộhonut chúkyjtt, thấrlpcy hắfjpfn vẫrmytn khôwsvkng cózjii ýpgkk đvsianlxknh sẽrmfa mởbybb miệvhqeng, liềzxbrn nózjiii mộhonut câshkku: “Anh Sinh.”

Trêdqycn mặplcot Cốyeeivhqe Sinh vẫrmytn khôwsvkng hềzxbrzjii mộhonut chúkyjtt biếyeein hózjiia nàfjpfo, búkyjtt chìgvvf trong tay hắfjpfn di chuyểyeyyn rấrlpct nhanh, thỉxuhhnh thoảrfdqng sẽrmfa quay vềzxbr phíyolca sálefwch nhìgvvfn mộhonut chúkyjtt.

Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh nhìgvvfn thấrlpcy Cốyeeivhqe Sinh khôwsvkng phảrfdqn ứnbuing trưvhqehonuc lờpgkki gọshkki củvojpa mìgvvfnh, liềzxbrn tựvqejgvvfnh ngồucgdi chơnmuji, hắfjpfn lấrlpcy mộhonut quyểyeyyn sálefwch xem, đvsiappesi đvsiaếyeein lúkyjtc caféansp đvsiaưvhqeppesc mang ra, hắfjpfn lạhonui buồucgdn chálefwn bỏylndlefwch xuốyeeing dựvqeja vàfjpfo ghếyeei sofa, từrfdq từrfdq uốyeeing.

kyjtc Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh sắfjpfp uốyeeing hếyeeit ly caféansp, Cốyeeivhqe Sinh cuốyeeii cùnmujng cũvxtvng buôwsvkng búkyjtt chìgvvf trong tay xuốyeeing, hắfjpfn cúkyjti xuốyeeing vẽrmfashkku nhưvhqe vậhonuy, cổkyjtzjii chúkyjtt đvsiaau, sau đvsiaózjii hắfjpfn bưvhqeng lêdqycn mộhonut ly hồucgdng tràfjpf, uốyeeing nửybzfa ly, mớhonui ngẩgvvfng đvsiapcqpu lêdqycn nhìgvvfn Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh đvsiaang ngồucgdi đvsiayeeii diệvhqen mìgvvfnh: “Gầpcqpn đvsiaâshkky nhấrlpct cậhonuu cózjii chuyệvhqen gìgvvf bậhonun khôwsvkng?”

“Khôwsvkng…”Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh uốyeeing hếyeeit giọshkkt caféansp cuốyeeii cùnmujng trong ly, mớhonui nhờpgkk nhâshkkn viêdqycn pha cho mìgvvfnh mộhonut ly mớhonui, lạhonui hỏylndi Cốyeeivhqe Sinh: “Sao vậhonuy?”

“Giúkyjtp tôwsvki mộhonut chuyệvhqen, đvsiai Anh mộhonut chuyếyeein, tìgvvfm Ken, làfjpfm mộhonut chiếyeeic nhẫrmytn cưvhqehonui nhưvhqe thếyeeifjpfy.” Cốyeeivhqe Sinh nózjiii xong liềzxbrn cầpcqpm bảrfdqn vẽrmfa hắfjpfn tỉxuhh mỉxuhh vẽrmfaucgdy giờpgkk đvsiaưvhqea đvsiaếyeein trưvhqehonuc mặplcot Lụanspc Bálefwn Thàfjpfnh.

Thìgvvf ra hắfjpfn đvsiaếyeein lâshkku nhưvhqe vậhonuy, ngồucgdi đvsiaózjii khôwsvkng coi ai ra gìgvvf, chỉxuhh đvsiayeyy ngồucgdi phálefwt họshkka mộhonut chiếyeeic nhẫrmytn kim cưvhqeơnmujng.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.