Cục Cưng Càn Rỡ: Tổng Giám Đốc Dám Cướp Mẹ Của Tôi

Chương 134 : Nguy cơ tứ phía

    trước sau   
"Uyểwiutn Nhu!" Liêqqmjn Hoa hoảaqslng sợavty lậceykp tứiiwuc lớnuicn tiếrhtyng ngăuyhtn cảaqsln Uyểwiutn Nhu tiếrhtyp tụpocmc nócfvei, "Tớnuic đoebtang cócfve kháeepbch đoebtqmmty!"

Liêqqmjn Hoa khócfvec khôaqslng ra nưsdumnuicc mắxxgbt, hôaqslm nay, chuyệrbndn cuốrbndn album vừuyhta mớnuici qua, sócfveng trưsdumnuicc chưsduma dừuyhtng sócfveng sau lạoebti đoebtếrhtyn, Uyểwiutn Nhu sao lạoebti ởocxp trong côaqslng ty! Hơceykn nữnvesa còbxjgn đoebtúojttng lúojttc nhưsdum vậceyky, vừuyhta vàkicdo cửqfxea đoebtãxnmi khôaqslng che giấqmmtu nócfvei chuyệrbndn củykkwa Tiểwiutu Bạoebtch. . . . .

"Ừigxd? Sao thếrhty?" Lúojttc nàkicdy Uyểwiutn Nhu mớnuici thấqmmty rõulxzbxjgn cócfve mộoebtt ngưsdumyvwci đoebtàkicdn ôaqslng trong phòbxjgng, côaqslbxjgng sửqfxeng sốrbndt, láeepbt sau mớnuici giậceykt mìeisqnh kinh ngạoebtc chỉpagekicdo Triểwiutn Thiếrhtyu Khuynh reo lêqqmjn, "Làkicd. . . Làkicd Triểwiutn côaqslng tửqfxe củykkwa Triểwiutn thịciwp? Tôaqsli khôaqslng nhìeisqn lầszium chứiiwu!"

"Xin chàkicdo, tôaqsli làkicd Triểwiutn Thiếrhtyu Khuynh." Anh nhẹzezm nhàkicdng gậceykt đoebtsziuu vớnuici Uyểwiutn Nhu, thâbxson sĩdccz lễuyht đoebtoebtcfvei, "Côaqslkicd bạoebtn củykkwa Liêqqmjn tổddtwng, làkicdcfve chuyệrbndn tìeisqm côaqslqmmty sao? Vàkicdo rồykkwi nócfvei sau."

rfmvưsdumavtyc. . . Đrfmvưsdumavtyc. . . " Uyểwiutn Nhu lậceykp tứiiwuc khôaqslng cócfve tiềbxjgn đoebtykkw liêqqmjn tụpocmc trảaqsl lờyvwci, khôaqslng tựztmy chủykkw đoebtưsdumavtyc làkicdm theo lờyvwci Triểwiutn Thiếrhtyu Khuynh nócfvei bưsdumnuicc vàkicdo trong.

Lậceykp tứiiwuc Liêqqmjn Hoa biếrhtyt sựztmyeepbo sắxxgbc củykkwa Uyêqqmjn Nhu táeepbi pháeepbt, đoebtãxnmi biếrhtyt côaqsl bạoebtn tốrbndt củykkwa mìeisqnh trờyvwci sinh đoebtãxnmi khôaqslng cócfve sứiiwuc chốrbndng cựztmy vớnuici soáeepbi ca, nếrhtyu đoebtwiut cho Uyêqqmjn Nhu cùavtyng Triểwiutn Thiếrhtyu Khuynh táeepbn gẫzezmu, nócfvei khôaqslng chừuyhtng chỉpagekicdi ba câbxsou, Uyểwiutn Nhu sẽfgwb bịciwpqqmj hoặxpiec nócfvei ra tấqmmtt cảaqsl chuyệrbndn củykkwa côaqsl khôaqslng chúojttt ýfvqi thứiiwuc nócfvei ra, bao gồykkwm cảaqsl chuyệrbndn củykkwa Tiểwiutu Bạoebtch. . . .

"Tớnuickicd Triểwiutn tổddtwng đoebtang thảaqslo luậceykn côaqslng việrbndc, Uyểwiutn Nhu, khôaqslng phảaqsli tớnuiccfvei toàkicdn thểwiut nghỉpage sao, bao đoebtciwpa đoebtiểwiutm cho cáeepbc ngưsdumyvwci chơceyki đoebtùavtya giảaqsli tỏqwfua áeepbp lựztmyc sao? Cậceyku cũbxjgng đoebti đoebti, khôaqslng cầsziun tiếrhtyt kiệrbndm tiềbxjgn cho tớnuic, muốrbndn chọdknfn gìeisq cứiiwu chọdknfn, thỏqwfua thípagech hưsdumocxpng thụpocm đoebti, bye bye!" Liêqqmjn Hoa giữnves chặxpiet ngay Uyểwiutn Nhu, dùavtyng sứiiwuc đoebtcowwy côaqsl ra khỏqwfui cửqfxea, nháeepby mắxxgbt mấqmmty cáeepbi vớnuici côaqslqmmty, đoebtúojttng lúojttc nàkicdy Liêqqmjn Hoa ra áeepbm hiệrbndu cho bạoebtn tốrbndt, "Tớnuicocxp đoebtâbxsoy cócfve việrbndc, Cậceyku đoebti chơceyki đoebti. . . "

Uyểwiutn Nhu nhìeisqn Liêqqmjn Hoa, lạoebti nhìeisqn Triểwiutn Thiếrhtyu Khuynh phong tháeepbi thầsziun tuấqmmtn trong văuyhtn phòbxjgng, nhưsdum bừuyhtng tỉpagenh hiểwiutu ra gậceykt gậceykt đoebtsziuu, lặxpieng lẽfgwb dựztmyng thẳrnbrng ngócfven tay cáeepbi vớnuici Liêqqmjn Hoa: "Vịciwp soáeepbi ca kia cócfve phảaqsli cócfveeisqnh ýfvqi vớnuici cậceyku khôaqslng? Ngưsdumyvwci nốrbndi nghiệrbndp củykkwa Triểwiutn thịciwp, ngưsdumyvwci đoebtàkicdn ôaqslng cựztmyc phẩcowwm đoebtrnbrng cấqmmtp kim cưsdumơceykng nha. . . Bốrbndn bềbxjg vắxxgbng lặxpieng, côaqsl nam quảaqsl nữnves, đoebtúojttng làkicd thờyvwci khắxxgbc củykkwi khôaqsl dễuyht bốrbndc lửqfxea nhấqmmtt, gạoebto nấqmmtu thàkicdnh cơceykm, Liêqqmjn Hoa làkicdm tốrbndt lắxxgbm, cốrbndqqmjn!"

"Nócfvei bậceyky gìeisq đoebtócfve. . . ." Liêqqmjn Hoa khôaqslng cócfveeepbch nàkicdo vớnuici típagenh cáeepbch hoạoebtt báeepbt quáeepb trớnuicn củykkwa bạoebtn tốrbndt, mệrbndt mỏqwfui đoebtuổddtwi côaqslqmmty đoebti, "Trởocxp vềbxjg sẽfgwb giảaqsli thípagech vớnuici cậceyku, bâbxsoy giờyvwcbxjgng đoebtuyhtng gâbxsoy thêqqmjm phiềbxjgn phứiiwuc. . . "

Nhìeisqn Uyểwiutn Nhu cưsdumyvwci trộoebtm rờyvwci đoebti, Liêqqmjn Hoa đoebtcoww tráeepbn, nguy hiểwiutm thậceykt. . . nguy hiểwiutm thậceykt đoebtãxnmisdumavtyt qua nguy cơceykkicdy, khiếrhtyn Uyểwiutn Nhu cócfve loạoebti hiểwiutu lầszium nàkicdy, dùavty sao cũbxjgng tốrbndt hơceykn đoebtwiut Triểwiutn Thiếrhtyu Khuynh biếrhtyt đoebtưsdumavtyc chuyệrbndn củykkwa Tiểwiutu Bạoebtch, trởocxp vềbxjgcfve thểwiut từuyht từuyht giảaqsli thípagech vớnuici cậceyku ấqmmty, nhưsdumng tráeepbi bom Triểwiutn Thiếrhtyu Khuynh thìeisq khôaqslng thểwiut cứiiwuu vãxnmin.

Liêqqmjn Hoa khôaqslng ngừuyhtng hốrbndi hậceykn, côaqsl khôaqslng nêqqmjn đoebtáeepbp ứiiwung mang theo Triểwiutn Thiếrhtyu Khuynh đoebtếrhtyn côaqslng ty mìeisqnh! Nơceyki nàkicdy mặxpiec dùavtykicd đoebtoebti bảaqsln doanh củykkwa côaqsl, nhưsdumng đoebtâbxsoy làkicdceyki cấqmmtt dấqmmtu vôaqsl sốrbnd nộoebti tìeisqnh cócfve thểwiut bịciwp tiếrhtyt lộoebt bởocxpi nhữnvesng đoebtykkw vậceykt vàkicd bạoebtn bèptlt củykkwa côaqsl, khắxxgbp nơceyki nguy cơceyk tứiiwu phípagea, khiếrhtyn côaqslojttc nàkicdo cũbxjgng thờyvwci thờyvwci khắxxgbc khắxxgbc đoebtbxjg phòbxjgng lo lắxxgbng cẩcowwn thậceykn!

Liêqqmjn Hoa chậceykm rãxnmii trởocxp lạoebti văuyhtn phòbxjgng, côaqsl đoebtang suy nghĩdccz, làkicdm sao mớnuici cócfve thểwiut khiếrhtyn Triểwiutn Thiếrhtyu Khuynh trởocxp vềbxjg nhàkicd, anh vẫzezmn khôaqslng cầsziun ngồykkwi lạoebti trong cao ốrbndc nàkicdy, hơceykn nữnvesa xảaqsly ra vàkicdi chuyệrbndn nhưsdum vậceyky, nhấqmmtt đoebtciwpnh côaqsl đoebtãxnmi bịciwp giảaqslm mấqmmty năuyhtm tuổddtwi thọdknf.

Đrfmvang suy nghĩdccz, đoebtoebtt nhiêqqmjn trong phòbxjgng truyềbxjgn tớnuici tiếrhtyng chuôaqslng đoebtiệrbndn thoạoebti di đoebtoebtng dễuyht thưsdumơceykng, Liêqqmjn Hoa sửqfxeng sốrbndt, khôaqslng ổddtwn, tiếrhtyng chuôaqslng nàkicdy làkicd củykkwa Tiểwiutu Bạoebtch!

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.