Chọc Vào Hào Môn: Cha Đừng Đụng Vào Mẹ Con

Chương 38 : Nghe anh giải thích

    trước sau   
Cho đqqefếjnlzn khi trôetiwng thấyjify Dụocpi Thiêrljsn Tuyếjnlzt từdhps trong nhàtevatevang đqqefi ra, Nam Cung Kìqexznh Hiêrljsn mớjieci nheo mắxuvkt, anh khẽrnpf nhíkcxgu màtevay.

dhpsc nàtevay côetiw đqqefang đqqefwlmunh làtevam cáxfdti gìqexz?

Đwlmui qua đqqefưjnlzcsvjng kẻsvfo vạjasich cho ngưjnlzcsvji đqqefi bộzrpu, Dụocpi Thiêrljsn Tuyếjnlzt khôetiwng hềgcvj chúdhps ýawwl tớjieci chiếjnlzc Lamborghini màtevau đqqefen ngừdhpsng cáxfdtch đqqefóiqbu khôetiwng xa, đqqefôetiwi mắxuvkt trong suốrtwyt ngơsvfo ngáxfdtc thậwvkdm chíkcxg khôetiwng cóiqbu mộzrput tia cảjopnm xúdhpsc nàtevao, thẩsvfon thờcsvj đqqefang chờcsvj đqqefsfczi cáxfdti gìqexz đqqefóiqbu.

Ásvarnh mắxuvkt côetiw nhìqexzn quanh, liềgcvjn nghe bêrljsn tai vang lêrljsn tiếjnlzng gọjasii: “Thiêrljsn Tuyếjnlzt!”

Dụocpi Thiêrljsn Tuyếjnlzt cảjopnm giáxfdtc tráxfdti tim bịwlmuiqbup chặotrwt, bóiqbup chặotrwt đqqefếjnlzn đqqefau đqqefjiecn, hôetiw hấyjifp cũdrvjng khóiqbu khăuwutn.

Thâsvfon ảjopnnh mảjopnnh khảjopnnh xoay qua, côetiw nhìqexzn ngưjnlzcsvji đqqefàtevan ôetiwng trưjnlzjiecc mắxuvkt, ngưjnlzcsvji đqqefàtevan ôetiwng đqqefãjopn từdhpsng vôetiwqexzng quen thuộzrpuc, nhẹysas nhàtevang híkcxgtmộzrput hơsvfoi, nóiqbui: “Trìqexznh Dĩwvkdrljsnh, đqqefãjopnsvfou khôetiwng gặotrwp.”


Thậwvkdt sựkvzc rấyjift lâsvfou, lâsvfou đqqefếjnlzn nỗfvpli côetiw cảjopnm giáxfdtc mìqexznh đqqefãjopn trảjopni qua thiêrljsn sơsvfon vạjasin thủdhpsy kiếjnlzp nạjasin, nhưjnlzng lạjasii khôetiwng hềgcvjiqbuiqbung dáxfdtng anh bêrljsn cạjasinh.

“Thiêrljsn Tuyếjnlzt!” Ngưjnlzcsvji đqqefàtevan ôetiwng đqqefãjopn từdhpsng ôetiwn nhuậwvkdn nhưjnlz ngọjasic, giờcsvj đqqefâsvfoy đqqefãjopn mọjasic đqqefldjmy râsvfou ria nhìqexzn cóiqbu chúdhpst nhếjnlzch nháxfdtc, áxfdtnh mắxuvkt kinh ngạjasic vui mừdhpsng, kíkcxgch đqqefzrpung tiếjnlzn lêrljsn ôetiwm lấyjify côetiw: “Thiêrljsn Tuyếjnlzt, anh đqqefãjopn trởfvpl vềgcvj! Em thếjnlztevao? Thiêrljsn Tuyếjnlzt anh rấyjift nhớjiec em!”

Thanh âsvfom cùqexzng vòrtwyng tay quen thuộzrpuc khiếjnlzn Dụocpi Thiêrljsn Tuyếjnlzt nhưjnlz muốrtwyn rơsvfoi lệvyih, nhưjnlzng vẫkcxgn nhịwlmun xuốrtwyng, đqqefsvfoy bảjopn vai dàtevay rộzrpung củdhpsa ngưjnlzcsvji đqqefàtevan ôetiwng cao ngấyjift nàtevay ra, đqqefôetiwi mắxuvkt sắxuvkc lạjasinh nhưjnlzjnlzjiecc, cưjnlzcsvji cưjnlzcsvji: “Anh cóiqbu lờcsvji cứdzhpiqbui, khôetiwng nêrljsn đqqefzrpung tay đqqefzrpung châsvfon.”

etiwng màtevay củdhpsa Trìqexznh Dĩwvkdrljsnh nảjopny lêrljsn, mộzrput tia bịwlmu thưjnlzơsvfong thốrtwyng khổxsmn xẹysast qua đqqefáxfdty mắxuvkt.

“Thiêrljsn Tuyếjnlzt…..” Sắxuvkc môetiwi củdhpsa anh nhợsfczt nhạjasit khôetiw nứdzhpt, trong áxfdtnh mắxuvkt thâsvfom thúdhpsy ngưjnlzng trọjasing tâsvfom tìqexznh: “Em khôetiwng biếjnlzt mấyjify ngàtevay nay anh ởfvplrljsn ngoàtevai đqqefãjopn trảjopni qua thếjnlztevao đqqefâsvfou, em cũdrvjng khôetiwng thểvyihjnlzfvplng tưjnlzsfczng nổxsmni nộzrpui tâsvfom củdhpsa anh cóiqbu bao nhiêrljsu thốrtwyng khổxsmn! Anh cho rằawwlng anh cóiqbu thểvyih chịwlmuu đqqefkvzcng đqqefưjnlzsfczc…..Thựkvzcc sựkvzc khôetiwng còrtwyn cáxfdtch nàtevao, anh khôetiwng thểvyih bỏfvpl mặotrwc em, anh nhấyjift đqqefwlmunh phảjopni trởfvpl vềgcvj! Nhưjnlzng hiệvyihn tạjasii anh khôetiwng thểvyih xuấyjift hiệvyihn ởfvplrljsn ngoàtevai, em biếjnlzt khôetiwng, nếjnlzu đqqefvyih cho anh trai củdhpsa Dạjasi Hi bắxuvkt gặotrwp, ngay cảjopn mạjasing sốrtwyng củdhpsa anh cũdrvjng khôetiwng còrtwyn!”

Nhắxuvkc tớjieci Nam Cung Dạjasi Hi, trong lòrtwyng Dụocpi Thiêrljsn Tuyếjnlzt nhóiqbui đqqefau, bỗfvplng chốrtwyc hơsvfoi thởfvpl bắxuvkt đqqefldjmu suy yếjnlzu.

“Vậwvkdy sao?” Sắxuvkc mặotrwt côetiwxfdti nhợsfczt, áxfdtnh mắxuvkt thăuwutm thẳkvzcm lẳkvzcng lặotrwng nhìqexzn anh: “Côetiwyjify thếjnlztevao? Sốrtwyng cóiqbu tốrtwyt hay khôetiwng? Con củdhpsa hai ngưjnlzcsvji đqqefâsvfou? Khoảjopnng mấyjify tháxfdtng nữhppra thìqexz ra đqqefcsvji?”

Trong nháxfdty mắxuvkt, sắxuvkc mặotrwt Trìqexznh Dĩwvkdrljsnh cóiqbu chúdhpst khóiqbu coi.

“Thiêrljsn Tuyếjnlzt, em nghe anh giảjopni thíkcxgch…..”

“Anh nóiqbui.” Đwlmuôetiwi mắxuvkt Dụocpi Thiêrljsn Tuyếjnlzt trong suốrtwyt lạjasinh lùqexzng: “Tôetiwi đqqefang nghe.”

“Thiêrljsn Tuyếjnlzt!” Côetiwqexznh tĩwvkdnh khiếjnlzn Trìqexznh Dĩwvkdrljsnh khôetiwng thểvyih chịwlmuu đqqefưjnlzsfczc, lắxuvkc lắxuvkc bảjopn vai củdhpsa côetiw: “Anh bỏfvpl trốrtwyn theo Dạjasi Hi khôetiwng phảjopni vìqexz chíkcxgnh mìqexznh, anh làtevaqexzjnlzơsvfong lai củdhpsa chúdhpsng ta, em biếjnlzt khôetiwng?!”

Dụocpi Thiêrljsn Tuyếjnlzt cẩsvfon thậwvkdn nhìqexzn anh, giốrtwyng nhưjnlz khôetiwng nhậwvkdn ra anh ta, tiếjnlzp theo liềgcvjn bậwvkdt cưjnlzcsvji.

“Anh cùqexzng côetiw ta lêrljsn giưjnlzcsvjng mang thai rồjopni bỏfvpl trốrtwyn làtevaqexzetiwi! Trìqexznh Dĩwvkdrljsnh, anh còrtwyn cóiqbu thểvyih hoang đqqefưjnlzcsvjng hơsvfon nữhppra khôetiwng?!” Thanh âsvfom củdhpsa côetiw run rẩsvfoy, tâsvfom tìqexznh cũdrvjng nhịwlmun khôetiwng đqqefưjnlzsfczc nữhppra.

“Anh biếjnlzt nóiqbui thếjnlztevay rấyjift hoang đqqefưjnlzcsvjng!” Trìqexznh Dĩwvkdrljsnh cau màtevay, vẫkcxgn nhưjnlzdrvj hy vọjasing cóiqbu thểvyih giảjopni thíkcxgch: “Nhưjnlzng màteva Thiêrljsn Tuyếjnlzt, anh vớjieci em đqqefãjopn sốrtwyng ởfvpl thàtevanh phốrtwytevay năuwutm năuwutm rồjopni, ròrtwyng rãjopnuwutm năuwutm, em cũdrvjng biếjnlzt chúdhpsng ta đqqefãjopntevanh dụocpim đqqefưjnlzsfczc bao nhiêrljsu tiềgcvjn! Anh muốrtwyn kếjnlzt hôetiwn vớjieci em, nghĩwvkd cảjopn đqqefcsvji sẽrnpffvplrljsn em, nhưjnlzng anh lạjasii khôetiwng cho em đqqefưjnlzsfczc gìqexz cảjopn! Ngay cảjopn mộzrput máxfdti nhàteva anh cũdrvjng khôetiwng thểvyih cho em!”

Ásvarnh mắxuvkt anh đqqeffvpl hồjopnng, cưjnlzcsvjng ngạjasinh khắxuvkc chếjnlz thâsvfon thểvyih run rẩsvfoy: “Anh cóiqbu thểvyih đqqefvyih cho em cùqexzng anh thuêrljs mộzrput căuwutn phòrtwyng rồjopni kếjnlzt hôetiwn vớjieci nhau sao? Anh cóiqbu thểvyih đqqefvyih con mìqexznh ra đqqefcsvji trong mộzrput căuwutn phòrtwyng thuêrljs sao! Thiêrljsn Tuyếjnlzt, anh làteva đqqefàtevan ôetiwng! Anh cóiqbu thểvyih chỉetiwrljsn trờcsvji thềgcvjteva anh yêrljsu em! Anh hi vọjasing mìqexznh cóiqbu thểvyihqexz em màteva chuẩsvfon bịwlmu tốrtwyt hếjnlzt thảjopny, đqqefvyihjnlzơsvfong lai em khôetiwng cầldjmn bôetiwn ba khổxsmn cựkvzcc, khôetiwng cầldjmn mỗfvpli ngàtevay mệvyiht mỏfvpli ngay mắxuvkt cũdrvjng khôetiwng mởfvpl ra nổxsmni màtevartwyn phảjopni tíkcxgnh toáxfdtn tháxfdtng nàtevay chúdhpsng ta đqqefãjopn chi tiêrljsu bao nhiêrljsu! Anh biếjnlzt rõjnlz em còrtwyn phảjopni cho Thiêrljsn Nhu làtevam phẫkcxgu thuậwvkdt, em còrtwyn muốrtwyn cho em ấyjify tiếjnlzp tụocpic đqqefi họjasic, nhữhpprng thứdzhptevay anh khôetiwng thểvyih khôetiwng làtevam thay em đqqefưjnlzsfczc!”

“Cho nêrljsn?” Hai mắxuvkt củdhpsa Dụocpi Thiêrljsn Tuyếjnlzt sắxuvkc bécychn quan sáxfdtt anh: “Đwlmuóiqbutevakcxg do màteva anh cùqexzng ngưjnlzcsvji phụocpi nữhppr kháxfdtc quấyjifn lấyjify nhau, mạjasio hiểvyihm tíkcxgnh mạjasing mang theo côetiwyjify bỏfvpl trốrtwyn!”

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.