Chàng Rể Chiến Thần

Chương 2621 :

    trước sau   

Chưlmfhơjejlng 2621:

rszuc nàqmoby, Bámucjch Lýdpup Yếhrckn lạhdzznh lẽfirqo nhìwmgzn thẳmhsong vàqmobo Phùvfbyng Hoàqmobng, nóshsqi: “Ôpdiang đuylxãlmro biếhrckt tôsiyvi làqmob ai, cũdpupng đuylxãlmro biếhrckt tôsiyvi vàqmobmucjch Lýdpup Thu Nguyệqwpct cóshsq quan hệqwpc thếhrckqmobo, vậrzlpy hẳmhson ôsiyvng cũdpupng nêweepn hiểeqrvu, ngàqmoby hôsiyvm nay tôsiyvi tớlxkzi đuylxâeqrvy vớlxkzi mụweepc đuylxíheeich gìwmgz. Tôsiyvi khôsiyvng cóshsq ýdpup đuylxuatpnh nhằvfbym vàqmobo Hoàqmobng tộseksc họpash Phùvfbyng màqmob chỉhdzz muốpkeyn xửdpupdpup chúrszut huyếhrckt mạhdzzch khôsiyvng thuầuatpn khiếhrckt củpcvva gia tộseksc Bámucjch Lýdpupqmob thôsiyvi”.

Phùvfbyng Hoàqmobng khôsiyvng lêweepn tiếhrckng, khôsiyvng biếhrckt lãlmroo ta đuylxang nghĩjejlwmgz, sắhrckc mặkeyat lộseks vẻsvhu phâeqrvn vâeqrvn khóshsq xửdpup.

lmfhơjejlng Chấpkeyn trưlmfhlxkzc sau vẫxhvjn đuylxlxkzng bêweepn cạhdzznh Mãlmro Siêweepu, anh đuylxãlmro bịuatp thưlmfhơjejlng nhưlmfhng vẫxhvjn che chắhrckn trưlmfhlxkzc mặkeyat Mãlmro Siêweepu, dùvfby phảlmfhi chếhrckt, anh cũdpupng muốpkeyn chếhrckt trưlmfhlxkzc Mãlmro Siêweepu.

lmro Siêweepu đuylxãlmro cựpashc kìwmgz giậrzlpn dữycrx, hai tròmeshng mắhrckt nhìwmgzn chằvfbym chằvfbym vàqmobo Bámucjch Lýdpup Yếhrckn, thìwmgz ra ngưlmfhvjgai nàqmoby tớlxkzi đuylxâeqrvy làqmob đuylxeqrv giếhrckt mìwmgznh.


Nhưlmfhng nhữycrxng đuylxiềrzlpu nàqmoby khôsiyvng phảlmfhi thứlxkz anh ta quan tâeqrvm, đuylxiềrzlpu làqmobm anh ta quan tâeqrvm làqmob, ngưlmfhvjgai phụweep nữycrxweepn Bámucjch Lýdpup Thu Nguyệqwpct kia rốpkeyt cuộseksc cóshsq quan hệqwpcwmgz vớlxkzi mìwmgznh?

Trưlmfhlxkzc đuylxâeqrvy, khi bịuatp Phùvfbyng Chíheei Viễhblwn giam cầuatpm, ôsiyvng ta từeatsng nóshsqi, mẹwmgz củpcvva anh ta têweepn làqmobmucjch Lýdpup Thu Nguyệqwpct.

“Ranh con, tôsiyvi cho cậrzlpu mộsekst cơjejl hộseksi cuốpkeyi cùvfbyng, cúrszut khỏmvumi đuylxâeqrvy, tôsiyvi sẽfirq tha mạhdzzng cho cậrzlpu”.

Ánzgwnh mắhrckt Bámucjch Lýdpup Yếhrckn lạhdzzi rơjejli vàqmobo ngưlmfhvjgai Dưlmfhơjejlng Chấpkeyn, giọpashng đuylxiệqwpcu lạhdzznh lẽfirqo nhưlmfhstpwng.

Đgyoqôsiyvi mắhrckt Dưlmfhơjejlng Chấpkeyn đuylxãlmro đuylxmvumweepn nhưlmfhmucju, nhìwmgzn chằvfbym chằvfbym vàqmobo Bámucjch Lýdpup Yếhrckn, nghiếhrckn răstpwng đuylxámucjp: “Tôsiyvi cũdpupng nóshsqi vớlxkzi ôsiyvng mộsekst lầuatpn cuốpkeyi cùvfbyng, Mãlmro Siêweepu làqmob anh em củpcvva tôsiyvi, bấpkeyt kểeqrv kẻsvhuqmobo muốpkeyn giếhrckt cậrzlpu ấpkeyy thìwmgz phảlmfhi đuylxhdzzp lêweepn thi thểeqrvsiyvi trưlmfhlxkzc!”

“Hừeats! Ranh con khôsiyvng biếhrckt tựpashlmfhuatpng sứlxkzc!”

mucjch Lýdpup Yếhrckn lạhdzznh lùvfbyng bảlmfho: “Nếhrcku cậrzlpu đuylxãlmro muốpkeyn chếhrckt thìwmgzsiyvi sẽfirq giúrszup cậrzlpu toạhdzzi nguyệqwpcn!”

Dứlxkzt lờvjgai, hơjejli thởhesuhzvt thuậrzlpt củpcvva cao thủpcvv Siêweepu Phàqmobm bámucjt cảlmfhnh lậrzlpp tứlxkzc bùvfbyng nổpash từeats trêweepn ngưlmfhvjgai lãlmroo ta, nhámucjy mắhrckt đuylxãlmro tậrzlpp trung vềrzlp phíheeia Dưlmfhơjejlng Chấpkeyn.

Giâeqrvy phúrszut nàqmoby, Dưlmfhơjejlng Chấpkeyn chợuatpt cảlmfhm thấpkeyy lạhdzznh buốpkeyt tớlxkzi tậrzlpn xưlmfhơjejlng, nhưlmfh bịuatpmucji chếhrckt nhìwmgzn chòmeshng chọpashc vàqmobo ngưlmfhvjgai, anh cảlmfhm giámucjc, chỉhdzz cầuatpn Bámucjch Lýdpup Yếhrckn nảlmfhy sinh mộsekst ýdpuplmfhhesung trong đuylxuatpu thôsiyvi làqmobwmgznh đuylxãlmro bịuatp giếhrckt chếhrckt.

“Anh Chấpkeyn!”

lmro Siêweepu kíheeich đuylxseksng hékhtlt lớlxkzn: “Kiếhrckp sau em vẫxhvjn muốpkeyn làqmobm anh em vớlxkzi anh!”

Vừeatsa dứlxkzt lờvjgai, anh ta đuylxãlmrolmfhlxkzt qua Dưlmfhơjejlng Chấpkeyn, lao vềrzlp phíheeia Bámucjch Lýdpup Yếhrckn: “Tôsiyvi liềrzlpu mạhdzzng vớlxkzi ôsiyvng!”

Lầuatpn nàqmoby, Dưlmfhơjejlng Chấpkeyn khôsiyvng ngăstpwn cảlmfhn anh ta, vìwmgz chíheeinh anh cũdpupng biếhrckt rõhzvt, nếhrcku Phùvfbyng Hoàqmobng khôsiyvng ra tay, anh vàqmoblmro Siêweepu đuylxrzlpu sẽfirq chếhrckt dưlmfhlxkzi tay Bámucjch Lýdpup Yếhrckn.


Anh khôsiyvng nóshsqi mộsekst lờvjgai, ngay lúrszuc Mãlmro Siêweepu xôsiyvng lêweepn, thâeqrvn thểeqrv anh cũdpupng di đuylxseksng, tíheeich tắhrckc tiếhrckp theo, anh đuylxãlmrolmfhuatpt qua Mãlmro Siêweepu, vọpasht thẳmhsong tớlxkzi trưlmfhlxkzc mặkeyat Bámucjch Lýdpup Yếhrckn.

rszuc nàqmoby, huyếhrckt mạhdzzch cuồnstyng hóshsqa trong cơjejl thểeqrv anh đuylxãlmrovfbyng nổpash trong nhámucjy mắhrckt, tầuatpng thứlxkzmucju trong phékhtlp hôsiyv hấpkeyp củpcvva Đgyoqhdzzi Đgyoqhdzzo Thiêweepn Diễhblwn Kinh cũdpupng đuylxưlmfhuatpc vậrzlpn hàqmobnh đuylxếhrckn cựpashc hạhdzzn.

Mộsekst hơjejli thởhesuhzvt thuậrzlpt cuồnstyng bạhdzzo bùvfbyng nổpash từeats trêweepn ngưlmfhvjgai anh, hộseksi tụweep cảlmfhweepn nắhrckm tay phảlmfhi.

Đgyoqâeqrvy làqmob mộsekst chiêweepu tíheeich lũdpupy toàqmobn bộseks sứlxkzc mạhdzznh củpcvva anh, nóshsqi cámucjch khámucjc, đuylxâeqrvy chíheeinh làqmob mộsekst đuylxòmeshn dùvfbyng hếhrckt sứlxkzc bìwmgznh sinh củpcvva anh rồnstyi.

“Giếhrckt!”

lmfhơjejlng Chấpkeyn ríheeit lêweepn giậrzlpn dữycrx, quyềrzlpn phảlmfhi hung hăstpwng nệqwpcn xuốpkeyng Bámucjch Lýdpup Yếhrckn.

Ánzgwnh mắhrckt Bámucjch Lýdpup Yếhrckn thoámucjng ngưlmfhng đuylxpashng lạhdzzi, lãlmroo ta vừeatsa cảlmfhm thụweep đuylxưlmfhuatpc hơjejli thởhesu cuồnstyng bạhdzzo trêweepn ngưlmfhvjgai Dưlmfhơjejlng Chấpkeyn, sắhrckc mặkeyat lộseks vẻsvhu kinh ngạhdzzc.

“Cúrszut!”



Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.