Bình Hoa Giới Giải Trí

Chương 59-2 :

    trước sau   
Editor: Lêiwvf Thịaeqw Ngọwwsec Huyềrlii

đsynyi đsynyếweian cửqquza phòudrmng tổdcir chứzawjc tiệiinqc, Thẩnrgtm Gia nhìezven côiinq: “nóaeqwi trưawnrhbxtc vớhbxti em mộtoqdt chuyệiinqn.”

Cảbbejnh Tâbbejm quay đsynyrgqzu nhìezven Thẩnrgtm Gia, nghi hoặdzhmc hỏccjli: “Chuyệiinqn gìezve?”

Thẩnrgtm Gia nhípdsdu màrwhzy: “Kha Đshwibphdng ởdcir đsynyóaeqw.”

Cảbbejnh Tâbbejm trốdjxt mắwwset, lậdiqpp tứzawjc nhípdsdu màrwhzy: “Sao anh ta lạweiai tớhbxti?”

Thẩnrgtm Gia phâbbejn típdsdch cho côiinq: “Bâbbejy giờmbvy Phưawnrơhobdng Khảbbejrwhz nữxgiy chípdsdnh củujnla <Minh Phi truyềrliin kỳoqym>, Viêiwvfn Dĩtoqdnh cũdcirng góaeqwp mặdzhmt trong bộtoqd phim đsynyóaeqw vớhbxti thâbbejn phậdiqpn làrwhz nữxgiy hai, bêiwvfn đsynyóaeqwudrmn mấoqdty diễpcton viêiwvfn nữxgiya đsynyrliiu làrwhz nghệiinq sỹelhj củujnla côiinqng ty chúdbsvng ta, em khôiinqng cóaeqw nhìezven ra sao? Tinh Vũdcir đsynyang muốdjxtn hợsmnrp táoqdtc lâbbeju dàrwhzi vớhbxti côiinqng ty chúdbsvng ta, trưawnrhbxtc kia ôiinqng chủujnl muốdjxtn cùmpxtng hợsmnrp táoqdtc vớhbxti Hoa Thầrgqzn, nhưawnrng nhữxgiyng dựezfj áoqdtn lớhbxtn củujnla Hoa Thầrgqzn thìezve đsynyrliiu cùmpxtng hợsmnrp táoqdtc vớhbxti Truyềrliin thôiinqng Thờmbvyi Gian, chủujnl yếweiau nhờmbvy truyềrliin thôiinqng nâbbejng đsynydbsv cho nghệiinqtoqd, tàrwhzi nguyêiwvfn cóaeqw thểyfpl cho côiinqng ty chúdbsvng ta cũdcirng khôiinqng nhiềrliiu, côiinqng ty chúdbsvng ta hai năawnrm nay cũdcirng khôiinqng thểyfpl so vớhbxti trưawnrhbxtc kia, cóaeqw chúdbsvt xuốdjxtng dốdjxtc, đsynyweiai kháoqdti làrwhz Kha Đshwibphdng đsynyưawnra ra đsynyiềrliiu kiệiinqn, vềrlii sau nâbbejng đsynydbsv nghệiinq sỹelhj củujnla côiinqng ty chúdbsvng ta, anh ta cóaeqw tiềrliin cóaeqwrwhzi nguyêiwvfn, nguyệiinqn ýsmnr bỏccjl tiềrliin, đsynyâbbejy khôiinqng phảbbeji làrwhz ôiinqng chủujnlezvem đsynyưawnrmbvyng đsynyi mớhbxti hay sao.”


Cảbbejnh Tâbbejm mípdsdm môiinqi, khôiinqng nóaeqwi gìezve.

aeqw chúdbsvt do dụfphg khôiinqng biếweiat cóaeqwiwvfn đsynyi vàrwhzo hay khôiinqng.

Đshwiúdbsvng lúdbsvc nàrwhzy, cóaeqw ngưawnrmbvyi sau lưawnrng hôiinq mộtoqdt tiếweiang: “Tâbbejm Tâbbejm.”

Cảbbejnh Tâbbejm quay đsynyrgqzu nhìezven, thấoqdty Viêiwvfn Dĩtoqdnh đsynyang kéfphgo tay Phưawnrơhobdng Thi Nhiêiwvfn đsynyi tớhbxti, hai ngưawnrmbvyi đsynyi đsynyếweian trưawnrhbxtc mặdzhmt côiinq, Viêiwvfn Dĩtoqdnh cưawnrmbvyi cưawnrmbvyi: “Sao lạweiai đsynyzawjng ởdcir cửqquza màrwhz khôiinqng vàrwhzo thếweia?”

Cảbbejnh Tâbbejm nhìezven côiinq ta mộtoqdt cáoqdti, mỉnrgtm cưawnrmbvyi nóaeqwi: “khôiinqng cóaeqw việiinqc gìezve, cũdcirng nêiwvfn vàrwhzo rồtoqdi.”

iinq nhìezven Thẩnrgtm Gia, hai ngưawnrmbvyi cùmpxtng đsynyi vàrwhzo.

Trong phòudrmng cơhobd bảbbejn đsynyrliiu làrwhz tuấoqdtn nam mỹelhj nữxgiy, cóaeqw mộtoqdt sốdjxt ngưawnrmbvyi nhìezven trôiinqng rấoqdtt trẻdzhm, khoảbbejng mưawnrmbvyi mấoqdty tuổdciri, nghe nóaeqwi gầrgqzn đsynyâbbejy côiinqng ty kýsmnr khôiinqng ípdsdt hợsmnrp đsynytoqdng vớhbxti ngưawnrmbvyi mớhbxti.

Đshwizawjng ởdcir vịaeqw trípdsd trung tâbbejm nhấoqdtt làrwhz ôiinqng tổdcirng củujnla truyềrliin thôiinqng Quang Ảpqkunh, ngưawnrmbvyi bêiwvfn cạweianh ôiinqng ta chípdsdnh làrwhz Kha Đshwibphdng.

Cảbbejnh Tâbbejm vừsmnra mớhbxti vàrwhzo Kha Đshwibphdng đsynyãazyj nhìezven thấoqdty côiinq, anh ta quơhobd quơhobd ly rưawnrsmnru nhìezven vềrlii phípdsda côiinq, mỉnrgtm cưawnrmbvyi đsynyitớhbxti.

“Cảbbejnh tiểyfplu thưawnr, đsynyãazyj lâbbeju khôiinqng gặdzhmp.”

Cảbbejnh Tâbbejm nhìezven anh ta, khôiinqng mặdzhmn khôiinqng nhạweiat nóaeqwi: “Kha tổdcirng, cóaeqw chuyệiinqn gìezve sao?”

Áiinqnh mắwwset Kha Đshwibphdng quéfphgt trêiwvfn ngưawnrmbvyi côiinq, hôiinqm nay côiinq mặdzhmc mộtoqdt bộtoqd lễpcto phụfphgc hởdcir vai, đsynyrgqzu vai mưawnrsmnrt màrwhz trắwwseng nõvsmwn, trưawnrhbxtc ngựezfjc căawnrng tròudrmn no đsynyujnl, vôiinqmpxtng câbbeju dẫgezkn, anh ta tớhbxti gầrgqzn, thanh âbbejm rấoqdtt thấoqdtp: “Lầrgqzn trưawnrhbxtc ởdcir thàrwhznh phốdjxt S mờmbvyi Cảbbejnh tiểyfplu thưawnr khiêiwvfu vũdcir, Cảbbejnh tiểyfplu thưawnr nóaeqwi mắwwset cáoqdt châbbejn bịaeqw thưawnrơhobdng, thờmbvyi gian dàrwhzi nhưawnr vậdiqpy, chắwwsec phảbbeji khỏccjli rồtoqdi chứzawj.”

iinqng màrwhzy Cảbbejnh Tâbbejm hơhobdi chau lạweiai, lui vềrlii sau mộtoqdt bưawnrhbxtc, lãazyjnh đsynyweiam nóaeqwi: “Hôiinqm nay tôiinqi khôiinqng muốdjxtn khiêiwvfu vũdcir, Kha tổdcirng mờmbvyi ngưawnrmbvyi kháoqdtc nhảbbejy đsynyi, nơhobdi nàrwhzy chắwwsec cóaeqw rấoqdtt nhiềrliiu nữxgiy nghệiinqtoqd nguyệiinqn ýsmnr nhảbbejy vớhbxti anh.”


aeqwi hếweiat câbbeju, côiinq xoay ngưawnrmbvyi đsynyaeqwnh đsynyi.

Viêiwvfn Dĩtoqdnh đsynyzawjng chắwwsen trưawnrhbxtc mặdzhmt côiinq, giảbbej bộtoqd khuyêiwvfn nhủujnl: “Tâbbejm Tâbbejm, khôiinqng phảbbeji chỉnrgtrwhz nhảbbejy mộtoqdt bàrwhzi sao? Nhiềrliiu ngưawnrmbvyi nhìezven nhưawnr vậdiqpy, côiinq hãazyjy cùmpxtng Kha tổdcirng khiêiwvfu vũdcir mộtoqdt bàrwhzi thìezve cóaeqw sao đsynyâbbeju? Thẳkauvng thừsmnrng tổdcirn hạweiai mặdzhmt mũdciri đsynyàrwhzn ôiinqng nhưawnr thếweia thìezve khôiinqng tốdjxtt lắwwsem đsynyâbbeju?”

Cảbbejnh Tâbbejm nởdcir nụfphgawnrmbvyi, nhìezven côiinq ta: “côiinq đsynyãazyj muốdjxtn nhẩnrgty, vậdiqpy thìezve côiinq đsynyi.”

aeqwi xong khôiinqng nhìezven côiinq ta nữxgiya, xoay mũdciri giàrwhzy cao góaeqwt ưawnru nhãazyj rờmbvyi đsynyi.

Viêiwvfn Dĩtoqdnh cúdbsvi đsynyrgqzu, mộtoqdt giâbbejy sau, sắwwsec mặdzhmt nhưawnrezvenh thưawnrmbvyng đsynyi vềrlii phípdsda Kha Đshwibphdng, cưawnrmbvyi vôiinqmpxtng kiềrliiu mỵudrm: “Kha tổdcirng, khôiinqng thìezve tôiinqi cùmpxtng anh?”

Kha Đshwibphdng giễpctou cợsmnrt cưawnrmbvyi lạweianh mộtoqdt tiếweiang, nhàrwhzn nhạweiat nhìezven côiinq ta mộtoqdt cáoqdti, khôiinqng cóaeqw hứzawjng thúdbsv, “Quêiwvfn đsynyi.”

anh ta nhìezven bóaeqwng dáoqdtng Cảbbejnh Tâbbejm đsynyang đsynyi vàrwhzo mộtoqdt góaeqwc hẻdzhmo láoqdtnh trong phòudrmng, áoqdtnh mắwwset trầrgqzm xuốdjxtng.

Cảbbejnh Tâbbejm cùmpxtng mấoqdty nghẹbphdtoqd quen biếweiat trong côiinqng ty chàrwhzo hỏccjli, tròudrm truyệiinqn vàrwhzi câbbeju, nhậdiqpn ly rưawnrsmnru vang do phụfphgc vụfphg đsynyưawnra tớhbxti, khẽiwvf nhấoqdtp vàrwhzi ngụfphgm.

Thừsmnra dịaeqwp mọwwsei ngưawnrmbvyi đsynyang chơhobdi đsynyùmpxta náoqdto nhiệiinqt, đsynyi vềrliiazyjy ghếweiaiwvfn cạweianh nghỉnrgt ngơhobdi.

Lấoqdty đsynyiệiinqn thoạweiai từsmnr trong túdbsvi xáoqdtch ra, gửqquzi tin nhắwwsen trêiwvfn Webchat cho Tầrgqzn Sâbbejm.

iwvfn Tầrgqzn Sâbbejm cóaeqw vẻdzhmrgqzm ỹelhj, nhìezven thấoqdty tin nhắwwsen webchat đsynyãazyj làrwhz chuyệiinqn củujnla mộtoqdt giờmbvy sau.

Xem xong nộtoqdi dung củujnla tin nhắwwsen, sắwwsec mặdzhmt trầrgqzm xuốdjxtng, dậdiqpp tắwwset đsynyiếweiau thuốdjxtc đsynyzawjng lêiwvfn, vỗrwhziinq Phóaeqw Cảbbejnh Sâbbejm bêiwvfn cạweianh, cầrgqzm áoqdto khoáoqdtc lêiwvfn, “Tôiinqi đsynyi trưawnrhbxtc, cậdiqpu ứzawjng phóaeqw mộtoqdt chúdbsvt.”

Phóaeqw Cảbbejnh Sâbbejm ngẩnrgtng đsynyrgqzu nhìezven anh, cảbbejm giáoqdtc quanh thâbbejn thểyfpl anh đsynyrgqzy hàrwhzn khípdsd, hỏccjli mộtoqdt câbbeju: “Chuyệiinqn gìezve?”


Tầrgqzn Sâbbejm cưawnrmbvyi lạweianh mộtoqdt tiếweiang: “khôiinqng cóaeqw việiinqc gìezve, đsynyi đsynyâbbejy.”

Ra khỏccjli hộtoqdi sởdcir, mộtoqdt luồtoqdng gióaeqw lạweianh ậdiqpp đsynyếweian, Tầrgqzn Sâbbejm thoáoqdtng nhìezven thấoqdty Chu Thâbbejn đsynyang cúdbsvi gằbphdm đsynyrgqzu đsynyitớhbxti, xáoqdtch cổdcir áoqdto củujnla cậdiqpu ta, “đsynyi theo tôiinqi.”

Chu Thâbbejn khôiinqng hiểyfplu chuyệiinqn gìezve, hơhobdi sợsmnr: “anh Sâbbejm, em gầrgqzn đsynyâbbejy khôiinqng cóaeqw hạweiai ngưawnrmbvyi…”

Tầrgqzn Sâbbejm liếweiac mắwwset nhìezven cậdiqpu ta mộtoqdt cáoqdti: “Nghĩtoqdezve vậdiqpy, bảbbejo cậdiqpu láoqdti xe cho tôiinqi, tôiinqi uốdjxtng rưawnrsmnru.”

Chu Thâbbejn lậdiqpp tứzawjc yêiwvfn lòudrmng, cưawnrmbvyi cưawnrmbvyi: “Láoqdti xe thôiinqi, khôiinqng thàrwhznh vấoqdtn đsynyrlii.”

Đshwiếweian bãazyji đsynyrwhz xe, Chu Thâbbejn quơhobd quơhobd chìezvea khoáoqdt xe: “Dùmpxtng củujnla em hay củujnla anh.”

Tầrgqzn Sâbbejm đsynyem chìezvea khoáoqdtfphgm cho cậdiqpu ta.

Cảbbejnh Tâbbejm khôiinqng đsynysmnri đsynyưawnrsmnrc đsynyếweian lúdbsvc tiệiinqc rưawnrsmnru kếweiat thúdbsvc, liềrliin tìezvem mộtoqdt cáoqdti cớhbxt chuẩnrgtn bịaeqw rờmbvyi đsynyi.

Tổdcirng giáoqdtm đsynydjxtc Quang Ảpqkunh cưawnrmbvyi cưawnrmbvyi: “Cảbbejnh Tâbbejm gấoqdtp cáoqdti gìezve, tấoqdtt cảbbej mọwwsei ngưawnrmbvyi vẫgezkn ởdcir đsynyâbbejy.”

Cảbbejnh Tâbbejm cưawnrmbvyi nhẹbphd: “Tôiinqi cóaeqw chúdbsvt khôiinqng thoảbbeji máoqdti, mai còudrmn phảbbeji quay phim, liềrliin đsynyi trưawnrhbxtc, Phạweiam tổdcirng xin thứzawj lỗrwhzi.”

Thẩnrgtm Gia ởdcir mộtoqdt bêiwvfn háoqdtt đsynyiinqm, nâbbejng ly rưawnrsmnru lêiwvfn: “Đshwiúdbsvng thậdiqpt làrwhz ngàrwhzy mai Cảbbejnh Tâbbejm phảbbeji quay phim, tôiinqi thay côiinq ấoqdty uốdjxtng mộtoqdt chéfphgn.”

Thẩnrgtm Gia đsynyưawnra côiinq đsynyếweian cửqquza phòudrmng tiệiinqc, nhỏccjl giọwwseng: “Chịaeqw sẽiwvf khôiinqng cùmpxtng em đsynyi xuốdjxtng.”

Cảbbejnh Tâbbejm gậdiqpt đsynyrgqzu: “khôiinqng sao, em chờmbvy Tiểyfplu Thấoqdtt đsynyếweian đsynyóaeqwn làrwhz đsynyưawnrsmnrc.”


Tiểyfplu Thấoqdtt đsynyi tớhbxti, đsynyưawnra áoqdto khoáoqdtc cho côiinq.

Hai ngưawnrmbvyi đsynyi thang máoqdty đsynyyfpl xuốdjxtng bãazyji đsynyrwhz xe, vừsmnra mớhbxti ra khỏccjli thang máoqdty, đsynyiệiinqn thoạweiai trong túdbsvi xáoqdtch reo, côiinq lấoqdty ra nhìezven mộtoqdt cáoqdti rồtoqdi vộtoqdi vàrwhzng nghe: “Alo… Vâbbejng, em ởdcirawnrhbxti bãazyji đsynyrwhz xe củujnla kháoqdtch sạweian.”

Khoéfphg miệiinqng Tầrgqzn Sâbbejm cong lêiwvfn: “Ởrlii đsynyóaeqw chờmbvy anh, 5 phúdbsvt nữxgiya anh đsynyếweian.”

Cảbbejnh Tâbbejm a mộtoqdt tiếweiang: “Vâbbejng.”

dbsvp đsynyiệiinqn thoạweiai, côiinq nhìezven Tiểyfplu Thấoqdtt, “Đshwismnri mộtoqdt láoqdtt nữxgiya thìezve côiinq vềrlii trưawnrhbxtc đsynyi, Tầrgqzn Sâbbejm tớhbxti đsynyóaeqwn tôiinqi.”

Tiểyfplu Thấoqdtt cưawnrmbvyi hípdsdp mắwwset: “Đshwiưawnrsmnrc, sáoqdtng sớhbxtm ngàrwhzy mai tôiinqi lạweiai đsynyi đsynyóaeqwn côiinq.”

Hai ngưawnrmbvyi đsynyi đsynyếweian bêiwvfn cạweianh xe, Tiểyfplu Thấoqdtt lêiwvfn xe, khôiinqng đsynyếweian hai giâbbejy lạweiai xuốdjxtng, ôiinqm bụfphgng nóaeqwi: “Tôiinqi đsynyi nhàrwhz vệiinq sinh trưawnrhbxtc…”

Cảbbejnh Tâbbejm cưawnrmbvyi: “đsynyi đsynyi.”

Tiểyfplu Thấoqdtt vộtoqdi vàrwhzng chạweiay đsynyi.

Cảbbejnh Tâbbejm đsynyang đsynyaeqwnh mởdcir cửqquza xe ngồtoqdi vàrwhzo, đsynytoqdt nhiêiwvfn bịaeqw ngưawnrmbvyi từsmnr phípdsda sau giữxgiy chặdzhmt, phảbbejn ứzawjng đsynyrgqzu tiêiwvfn tưawnrdcirng làrwhz Tầrgqzn Sâbbejm, nhìezven lạweiai, trong lòudrmng thấoqdtt kinh, vộtoqdi vàrwhzng dùmpxtng lựezfjc vặdzhmn cổdcir tay, tứzawjc giậdiqpn nhìezven ngưawnrmbvyi trưawnrhbxtc mắwwset: “Kha tổdcirng, anh buôiinqng tay.”

Kha Đshwibphdng mạweianh mẽiwvf giữxgiy chặdzhmt tay côiinq, khoéfphg miệiinqng làrwhz ýsmnrawnrmbvyi thảbbejn nhiêiwvfn: “Gấoqdtp cáoqdti gìezve, bấoqdtt quáoqdtiinqi chỉnrgt muốdjxtn mờmbvyi Cảbbejnh tiểyfplu thưawnr uốdjxtng mộtoqdt cốdjxtc càrwhz phêiwvfrwhz thôiinqi.”

Cảbbejnh Tâbbejm đsynyãazyj cóaeqw chúdbsvt hoảbbejng, nhìezven bốdjxtn phípdsda, khôiinqng cóaeqw ai, cốdjxt gắwwseng bìezvenh tĩtoqdnh nóaeqwi: “Kha tổdcirng, buôiinqng tay!”

Suy cho cùmpxtng thìezve sứzawjc lựezfjc củujnla phụfphg nữxgiydcirng khôiinqng thểyfpl bằbphdng đsynyàrwhzn ôiinqng, giãazyjy mấoqdty cáoqdti cũdcirng khôiinqng thoáoqdtt đsynyưawnrsmnrc.


Kha Đshwibphdng cưawnrmbvyi: “Em đsynytoqdng ýsmnriinqi lậdiqpp tứzawjc buôiinqng tay.”

Cảbbejnh Tâbbejm tứzawjc giậdiqpn, cắwwsen môiinqi hung hăawnrng trừsmnrng anh ta, đsynytoqdt nhiêiwvfn nâbbejng đsynyrgqzu gốdjxti lêiwvfn, dùmpxtng sứzawjc hếweiat sứzawjc, mạweianh mẽiwvf đsynyáoqdtrwhzo phầrgqzn giữxgiya hai châbbejn củujnla đsynyàrwhzn ôiinqng.

Tiểyfplu phiêiwvfn ngoạweiai—Sau khi Chu Thâbbejn uốdjxtng rưawnrsmnru

Tốdjxti hôiinqm đsynyóaeqw sau khi mọwwsei ngưawnrmbvyi đsynyi, Chu Thâbbejn ngồtoqdi mộtoqdt mìezvenh trêiwvfn ghếweiaiinq pha, ôiinqm đsynyrgqzu dùmpxtng sứzawjc vòudrmrwhzi cáoqdti, cháoqdtn nảbbejn khôiinqng chịaeqwu đsynyưawnrsmnrc, nhưawnr thếweiarwhzy thìezve phảbbeji làrwhzm sao bâbbejy giờmbvy!

iwvfn làrwhzm gìezvebbejy giờmbvy, anh đsynyãazyj uốdjxtng hơhobdn năawnrm chéfphgn, cảbbej ngưawnrmbvyi nóaeqwng bừsmnrng, đsynyang chuẩnrgtn bịaeqw đsynyếweian nhàrwhz vệiinq sinh, phụfphgc vụfphg đsynynrgty cửqquza bưawnrhbxtc vàrwhzo, nhìezven đsynyếweian anh liềrliin lặdzhmng đsynyi mộtoqdt chúdbsvt: “Tiểyfplu thiếweiau gia, tôiinqi đsynyếweian đsynyưawnra rưawnrsmnru cho cáoqdtc vịaeqw.”

Hộtoqdi sởdcirrwhzy làrwhz nhàrwhz anh mởdcir, anh hàrwhzo phóaeqwng, cóaeqw hẳkauvn mộtoqdt phòudrmng bao cốdjxt đsynyaeqwnh, thưawnrmbvyng xuyêiwvfn mang bạweian bèiyva đsynyếweian cùmpxtng nhau tụfphg tậdiqpp, bao ăawnrn bao chơhobdi, còudrmn cóaeqw ngưawnrmbvyi phụfphgc vụfphg riêiwvfng.

Phụfphgc vụfphg nhìezven phòudrmng bao trốdjxtng rỗrwhzng, ngẩnrgtn ngưawnrmbvyi: “Ơqumx? Ngưawnrmbvyi đsynyâbbeju?”

Áiinqnh mắwwset đsynyi xuốdjxtng, thấoqdty chỗrwhzrwhzo đsynyóaeqw củujnla thiếweiau gia nhàrwhz cậdiqpu ta chốdjxtng lêiwvfn nhưawnr mộtoqdt cáoqdti lềrliiu nhỏccjl, kinh sợsmnr trừsmnrng lớhbxtn mắwwset, nhâbbejn việiinqn phụfphgc vụfphgdcirng làrwhz trai thẳkauvng, thiệiinqn ýsmnr nhắwwsec nhởdcir mộtoqdt câbbeju: “…Tiểyfplu thiếweiau gia, cậdiqpu đsynyang nhịaeqwn đsynyi tiểyfplu sao? Nhịaeqwn lâbbeju quáoqdt khôiinqng tốdjxtt đsynyâbbeju, dễpctorwhzng kếweiat sỏccjli, lạweiai còudrmn ảbbejnh hưawnrdcirng chứzawjc năawnrng củujnla thậdiqpn…”

Chu Thâbbejn đsynyccjl mặdzhmt rốdjxtng giậdiqpn: “Cúdbsvt! Mẹbphdaeqw ai bảbbejo cậdiqpu làrwhziinqi đsynyang nhịaeqwn đsynyi tiểyfplu!”

Nhâbbejn viêiwvfn phụfphgc vụfphg bịaeqw anh chửqquzi thìezve ngẩnrgtn ra mộtoqdt lúdbsvc, vộtoqdi vàrwhzng cúdbsvt đsynyi.

Chu Thâbbejn trốdjxtn vàrwhzo buồtoqdng vệiinq sinh, mấoqdty giờmbvy chưawnra ra.

Nhâbbejn viêiwvfn phụfphgc vụfphg nóaeqwi vớhbxti quảbbejn lýsmnr, quảbbejn lýsmnr nhípdsdu màrwhzy: “Cậdiqpu nóaeqwi xem cậdiqpu chủujnl mộtoqdt mìezvenh ngồtoqdi trong phòudrmng bao mấoqdty tiếweiang rồtoqdi?”

Nhâbbejn viêiwvfn phụfphgc vụfphgpdsdnh típdsdnh: “Từsmnr 10 giờmbvy tốdjxti cho đsynyếweian bâbbejy giờmbvyrwhz 3 giờmbvyoqdtng, xấoqdtp xỉnrgt 5 tiếweiang thôiinqi?”

“…Tiểyfplu thiếweiau gia cóaeqw phảbbeji say sưawnrsmnru chếweiat ởdcir nhàrwhz vệiinq sinh rồtoqdi hay khôiinqng? Coi nhàrwhz vệiinq sinh làrwhzrwhz phòudrmng?”

“khôiinqng phảbbeji chứzawj, em vừsmnra mớhbxti nhìezven dáoqdtng vẻdzhm củujnla cậdiqpu ấoqdty thìezve khôiinqng hềrlii thấoqdty say nha, tửqquzu lưawnrsmnrng củujnla tiểyfplu thiếweiau gia rấoqdtt tốdjxtt, nàrwhzo cóaeqw dễpcto say nhưawnr vậdiqpy.”

Quảbbejn lýsmnr nhípdsdu màrwhzy: “Tôiinqi đsynyi xem.”

Đshwinrgty cửqquza phòudrmng bao ra, quảbbejn lýsmnroqdtn ngưawnrmbvyi lêiwvfn cửqquza nhàrwhz vệiinq sinh nghe ngóaeqwng, hìezvenh nhưawnr nghe đsynyưawnrsmnrc tiếweiang thởdcir gấoqdtp trầrgqzm đsynyfphgc củujnla đsynyàrwhzn ôiinqng?

Tuy rằbphdng côiinq khôiinqng muốdjxtn dùmpxtng từsmnrrwhzy, nhưawnrng màrwhz thậdiqpt sựezfj rấoqdtt giốdjxtng, côiinq ho khan mộtoqdt tiếweiang, gõvsmw cửqquza: “Chu Thâbbejn anh khôiinqng sao chứzawj?”

Cảbbej ngưawnrmbvyi Chu Thâbbejn cứzawjng đsynymbvy, vậdiqpt trong tay cứzawj nhưawnr vậdiqpy màrwhzawnrn chưawnrơhobdng trôiinqi chảbbejy.

rlii ngoàrwhzi cửqquza quảbbejn lýsmnr nghe thấoqdty tiếweiang hơhobdi thởdcir gấoqdtp gáoqdtp bịaeqw đsynyèiyvafphgn, sửqquzng sốdjxtt, “thậdiqpt sựezfj khôiinqng cóaeqw chuyệiinqn gìezve sao?”

Chu Thâbbejn ghéfphgt bỏccjl mởdcirudrmi nưawnrhbxtc rửqquza tay, cáoqdtu kỉnrgtnh rốdjxtng: “khôiinqng cóaeqw việiinqc gìezve! Đshwismnrng tớhbxti ầrgqzm ỹelhj vớhbxti tôiinqi!”

Quảbbejn lýsmnr đsynyzawjng ngoàrwhzi mípdsdm môiinqi, thảbbejn nhiêiwvfn nóaeqwi: “A, tôiinqi nghe nóaeqwi tưawnrdcirng anh sắwwsep chếweiat ởdciriwvfn trong, nếweiau khôiinqng cóaeqw chuyệiinqn gìezveiinqi đsynyi đsynyâbbejy.”

Chu Thâbbejn: “…”

Editor: Tôiinqi sợsmnroqdti trípdsdawnrdcirng tưawnrsmnrng củujnla cáoqdtc côiinq quáoqdthobd

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.